Budzik.
folk, Grainy post-indie folk ballad that mutates into industrial techno: start sparse with filtered upright piano, dusty accordion wheeze, brushed kit, and raw male vocals close and dry. Gradually bloom with warm cello swells, low pipe-organ pads, and subtle textural noise. Mid-song, let syncopated bass motion and off-kilter delays hint at the coming shift, then hard-ramp into a 145 BPM drop centered on a punishing distorted kick and deep sub, layered with orchestral stabs and chopped vocal doubles. Final chorus rides a cinematic wall of sound, then everything cuts to a long, lonely reverb tail on a single accordion and vocal note., raw, cello, techno, accordion, industrial, male vocals, indie folk, dubstep, vocal, noise, orchestral
Budzik.
folk, Grainy post-indie folk ballad that mutates into industrial techno: start sparse with filtered upright piano, dusty accordion wheeze, brushed kit, and raw male vocals close and dry. Gradually bloom with warm cello swells, low pipe-organ pads, and subtle textural noise. Mid-song, let syncopated bass motion and off-kilter delays hint at the coming shift, then hard-ramp into a 145 BPM drop centered on a punishing distorted kick and deep sub, layered with orchestral stabs and chopped vocal doubles. Final chorus rides a cinematic wall of sound, then everything cuts to a long, lonely reverb tail on a single accordion and vocal note., raw, cello, techno, accordion, industrial, male vocals, indie folk, dubstep, vocal, noise, orchestral
Lyrics
Czwarta w nocy…
jeszcze chwila snu…
a on już czeka…
już się czai…
BUDZIK! BUDZIK!
wróg mojego snu!
BUDZIK! BUDZIK!
znów budzi mnie tu!
Szósta zero zero – alarm w głowie,
serce bije jak młot w betonie.
Jedno oko patrzy w świat,
drugie mówi: „spać… jeszcze spać”.
Poduszka tarczą, kołdra murem,
ja i łóżko – ostatni bunt.
„Pięć minut!” - krzyczę na głos,
ale budzik ma swą moc.
To wojna! wojna z budzikiem!
Bas wali jak grom!
On dzwoni jak syrena,
że aż trzęsie się cały dom !
Wojna! wojna z budzikiem!
codzienny poranny front!
Ja naciskam „drzemka”…!
A on krzyczy „wypad stąd…!
Drzemka jedna, pauzy dwie,
czas ucieka – ja jeszcze nie.
W końcu wstaję jak zombie z łóżka,
kawa na nogach stawia mnie.
Budzik patrzy, cicho drwi,
Noc ucieka ,kończy sny.
Jutro znowu wygra on …
… i jego dzwonki trzy.
BUDZIK! BUDZIK!
wojna trwa!
BUDZIK! BUDZIK!
rano znów…
… zacznie się gra!