ย้อนความทรงจำ ในค่ำคืนหนาว

แสงเดือนสะกาว บนฟากฟ้าใส

หาดทรายสีขาว อยู่เลยบ้านไป

เสียงคลื่นดังใกล้ ไม่ไกลจากเรา

บ้านนี้สีดำ ตามค่านิยม

กันแดดฝนลม มาได้นานปี

มีระเบียงกว้าง เป็นไม้ทาสี

ปูพื้นไม้ดี หลายปียังทน

บ้านไม้หลังโต หลังคาทรงไทย

ทั้งบ้านเป็นไม้ เคลือบด้วยน้ำมัน

สีดำมืดมิด ดูช่างแตกต่าง

สิ่งที่คนสร้าง เอาไว้แถวนั้น

ในยามกลางวัน นั่งเล่นระเบียง

หูได้ยินเสียง คลื่นและสายลม

ตาเห็นท้องฟ้า และฟองสีขาว

ชายหาดเหยียดยาว สุดตาแสนไกล

ในยามค่ำคืน ที่นี่น่ากลัว

ความมืดสะหลัว คืบคลานเข้ามา

เพราะบ้านสีดำ มันมืดนักหนา

ไม่มีไฟฟ้า เป็นบ้านโบราณ

ห้องน้ำห้องท่า อยู่ชั้นใต้ถุน

บ้านไทยเราคุ้น ส้วมอยู่ไกลบ้าน

หากตื่นกลางดึก ปวดท้องต้องคลาน

ลงบันไดบ้าน ฝ่าความมืดไป

อยู่กลางความมืด บรรยากาศหลอน

ใครกล้ามานอน ในบ้านหลังนี้

มันช่างเงียบเหงา สร้างมาร้อยปี

มิชชัน-นารี่ นักบาชเคยครอง

จวบจนฟ้าสาง เราเห็นสะหวัน

ในกลางคืนนั้น ฝันเรื่อง-สะหยอง

ตะวันเบิกฟ้า เห็นแสงสีทอง

สว่างเรืองรอง ที่ขอบฟ้าไกล

มองผ่านทิวคลื่น ไปยังผืนน้ำ

เห็นเงาดำดำ คงเป็นเรือไต๋

มีแสงนวลเขียว ที่แขวนเอาไว้

เหนือโครงคร่าวไม้ เอาไว้จับปลา

ภาพที่งดงาม กลางวันแสนสวย

บ้านที่คนรวย มีปัญญาหา

เรารู้สึกได้ ในอดีตนานมา

เป็นสิ่งล้ำค่า สำคัญกับใจ

ที่ดินผืนกว้าง ของบ้านหลังนี้

ต้นไม้ดีดี ปลูกไว้มากหลาย

ทิวต้นลั่นทม ต้นข่อย-โมก-ลาย

ต้นแจง ต้นใหญ่ พุ่มใบร่มดี

เมื่อถึงเวลา ที่เราต้องกลับ

ไปจากความลับ ที่ตาได้เห็น

เป็นทำมะชาด ที่หายากเย็น

บ้านนี้ยืนเด่น เป็นบ้านสีดำ