Karapatan ng tao, kasing halaga ng ginto,

Dugo’t pawis ng bayan, ‘di dapat itapon kung ano.

Naapi’t nilamon, katarungan ang hiyaw,

Pag-ibig sa kapwa, dapat ‘di mapugaw.

Karapatang pantao, ‘wag dapat tapakan,

Laging alalahanin, ito’y ipaglaban.

Para sa lahat, walang pinipili,

Boses ng masa, lumalaban sa piping.

Suwail na sistema, sa tabi’y nagtatago,

Pikit-mata sa hirap, hustisya ang panibago.

Walang kulay, walang uri, lahat pantay,

Ipaglaban ang tama, kada hakbang, kada bay.

Parang alon sa dagat, patuloy gumagalaw,

Karapatan ang sigaw, hanggang lahat ay tanaw.

Hawak kamay sa dilim, hanap ang liwanag,

Habang may hininga, walang tigil ang pagpalag.

Karapatang pantao, ‘wag dapat tapakan,

Laging alalahanin, ito’y ipaglaban.

Para sa lahat, walang pinipili,

Boses ng masa, lumalaban sa piping.

Kadena ng kahapon, kailangan ng tibagin,

Kalayaan at dangal, dapat sa atin ang bitbitin.

Palaging tumindig, laban sa sigaw ng mali,

Karapatan sa atin, walang sinuman ang babali.