Ach te twoje piękne oczy

Błękitne jak dwie krople wody

Widzę wciąż w każdym śnie

I to już nie zmieni nigdy się

Mimo to tak dobrze wiem

Nie pasujemy do siebie eh

Chciałbym być blisko ciebie

Zaraz pęknie mi serce

Bo Gdy ciebie nie ma

Czuję że nie ma sensu świat

Tak bardzo chciałbym kolejny raz

ujrzeć Twoją drogą, twarz

Choć

Ja pierwszy odszedłem

Byś ty mogła cieszyć się szczęściem

Które zasługuje na ciebie

Więc bierz go teraz jak najwięcej

I zapomnij o człowieku tym

Co jedynie wie do czego służą kły

Ach te twoje usta czerwone

Jakby z płatków wiśni stworzone

Gdy mówiłaś nade mną pochylona

że wszystko uda nam się odbudować

Gdy mówiłaś że stać mnie na więcej

Niż sam wierzę,

Mógłbym otworzyć ci wnętrze

Ale nie chcę zamartwiać bardziej ciebie

Bo zasługujesz na to co najlepsze

Więc zrozum że chcę tylko chronić ciebie

Przed tym co siedzi we mnie

I na proch każdego innego zetrze

Więc

Ja pierwszy odszedłem

Byś ty mogła cieszyć się szczęściem

Które zasługuje na ciebie

Więc bierz go teraz jak najwięcej

I zapomnij o człowieku tym

Co jedynie wie do czego służą kły

Ach te twoje jasne włosy

Jak gwiazdy migoczące w nocy

Gdy okalały ci twe drobne ramiona

Gdy czułem że cię kocham

Ale nie potrafiłem wyrzec ci tego

Wiedząc że nie będziesz mieć idealnego życia ze mną

I choć teraz jestem daleko stąd

Wspominam czule cię wciąż

I zastanawiam się czy u ciebie

Wszystko teraz jest lepiej

Niż było gdy byłem z tobą

Przy tobie, Obok

Dlatego

Ja pierwszy odszedłem

Byś ty mogła cieszyć się szczęściem

Które zasługuje na ciebie

Więc bierz go teraz jak najwięcej

I zapomnij o człowieku tym

Co jedynie wie do czego służą kły