Gdy rozwinę skrzydła, mówiąc „już nie wrócę”,
Celowałam w tamto błękitne, błękitne niebo.
„Smutku” jeszcze nie potrafię zapamiętać,
„Tęsknotę” dopiero zaczynam chwytać.
To uczucie, które do ciebie noszę,
Teraz zaczyna zmieniać się w „słowa”.
Budząc się ze snu o nieznanym świecie,
Rozpościeram skrzydła i odlatuję.

Gdy rozwinę skrzydła, mówiąc „już nie wrócę”,
Celowałam w tamte białe, białe chmury.
Wiedziałam, że kiedy je przebiję, odnajdę coś,
Tak głębokie, tak błękitne, błękitne to niebo.
Błękitne, błękitne to niebo.