-------------------

กาลครั้งหนึ่งเมื่อเนิ่นนาน

โลกเรายังไร้ ซึ่งสิ่งใดใด

นอกจากฝัน ที่เลือนลาง

ความกลัวซ่อนอยู่ในใจคน

ร้องไห้ลำพัง เพราะทำบาปไป

เป็นความสำนึก เสียใจ

แต่ยังพอได้แก้ไข

องค์พระยังอภัย ให้ได้แก้ตัว

ใจมัน หนาวหนาวร้อนร้อน

ความมั่นใจมันหดหาย

คงเป็นสันชาตญาณ

รู้ได้เพราะรักเธอ

รักทุกลมหายใจ

ไม่เคยคิดถึงใครอื่นเลย

ฉันหลับตา เสียงดนตรีดัง

จังหวะมันขึงขัง กุมหัวใจ

ความเชื่อมั่นกลับมา

เข้าโอบอุ้มกายฉันไว้

ฉันมีทุกสิ่งได้ ทั้งหมดนี้

ชีวิตที่ดี มีบ้านซุกหัวนอน

*ปล่อยวาง ปล่อยให้มันไหล

เราก้อสู้มันเรื่อยไป

ภาพที่เคยมัว คงพร้อมใจ

กลับมีชีวิต กลับฟื้นคืนมา

ไม่สายไปหรอกนะ ที่จะกลับมา

ฉันไม่ถือสา คงปล่อยให้เป็นไป

เป็นความจำเป็น ที่ดูเลื่อนลอย

ทางฝันของเรา ยังไม่ถึงสุดทาง

มีใครหรือเปล่า ฉันไม่กล้าถาม

มันเกรงใจ ไม่คิดล่วงเกิน

ยอมทนเอา ทนกันไป ก็ใจมันแพ้ทาง

บอกกันหน่อยได้ไหม

ว่าฉันยังสำคัญ ยังมีความหมาย

พอให้คู่ควรเธอ