سراب، بیابان، و ریگ،

تصویر شگفت انگیزت بوجود آمد

مانند شیرین، ظریف

آب شفتالو.

بوی بخور و زمزمه عجیبی

و شب بی پایان، مانند مخمل، در آغوش گرفت.

شرق مسحور کننده و فریبنده

روح من را در حرکات رقص گرفت.

در این قصه پری، لحظه ای از افسون،

واقعیت گویا در مه رویاها ذوب می شود

رقص مهتاب تو، شعور را گرفت

جایی که واقعیت و عرفان در هم تنیده اند

بوی دود در هوا شناور است.

و یک زمزمه عجیب، گویا که میپرسد.

و شب بی ته آنقدر مخملی صدا می زند

به اسارت یک رقص جاییکه یکی ذهن خود را فراموش کرده است.