Pył i Piach

Deszcz bije o szybę, w domu cisza tak wielka, że boli,

Stoję tu sam, czas powoli mi piasek z dłoni wyzwoli.

Serce bije dziś mocniej, nie patrzę już w to, co było,

Wczoraj to trup, jutro to tylko mgła i urojenie, co wyśniło. Czuć w ustach sól, jak po walce, której nie da się wygrać,

Ale krew w żyłach buzuje, czas z tej klatki się wyrwać. Ostatni papieros dogasa, popiół na stole jak śnieg,

Już nikogo nie oszukuję – po prostu kończę ten bieg.

Teraz! Niebo lśni, choć deszcz po policzkach spływa,

Każda chwila jest święta, każda chwila jest żywa!

Zegar na ścianie już nie odlicza mi kar,

Dziś rozumiem ten świat, czuję życia ten żar!

Teraz! Miłość jest tu, a zdrada to tylko zły sen,

Wychodzę z mroku, za mną zostaje ten cień!

Gdzie ból miesza się z ulgą, gdzie prawda ma smak,

Dziś wybieram wolność – to mój jedyny znak!

Noc pożarła ten hałas, miasto w końcu zasnęło,

Pusta butelka na stole – to wszystko, co mi zostało i minęło. Patrzę w lustro i widzę kogoś, kogo dawno nie znałem, Wyrzuciłem ten żal, który przez lata w sobie chowałem.

Nie potrzebuję już braw, drogich aut ani złotych kluczy,

Bo cisza to nauczyciel, który najlepiej nas uczy.

Jestem ścieżką, po której idę, jestem lasem i mchem,

W końcu oddycham głęboko, w końcu wiem, czego chcę.

Teraz! Niebo lśni, choć deszcz po policzkach spływa,

Dziś rozumiem ten świat, czuję życia ten żar!

Wychodzę z mroku, za mną zostaje ten cień!

Dziś wybieram wolność... Teraz!

To ostatni rozdział, bez zbędnych pytań i sporów,

Świat odzyskał ostrość, nie potrzebuję już kolorów. Wszystkie stare mapy spaliłem dziś nad ranem,

To, co było ciężarem, teraz jest tylko wspomnieniem niechcianym.

Stoję na krawędzi miasta, wiatr rozwiewa dawny lęk,

Słyszę własny oddech – czysty, miarowy dźwięk.

Nie szukam już winnych, nie patrzę nerwowo za siebie, Znalazłem swój spokój w tym szarym, polskim niebie.

Teraz! Niebo lśni, choć deszcz po policzkach spływa,

Każda chwila jest święta, każda chwila jest żywa!

Zegar na ścianie już nie odlicza mi kar,

Dziś rozumiem ten świat, czuję życia ten żar!

Teraz! Miłość jest tu... Teraz! Wolność jest tu!

Wychodzę z mroku... na zawsze! Pył i piach! Teraz!

Biały dzień... czarna noc...

Czerwone serce, co ma w sobie moc.

Deszcz z ognia zmył ze mnie strach.

Teraz... Wszystko inne to pył i piach.

Teraz... tylko to się liczy.

Dust and Sand

(instrumental)

Rain beats against the window — silence at home so deep it hurts.

I stand here alone, as time slowly frees the sand from my hands.

My heart beats stronger today — I no longer look at what’s gone.

Yesterday is a corpse; tomorrow is just fog and dreams that never came true.

I taste salt on my lips — like after a fight you can’t win,

But blood rushes through my veins — time to break out of this cage.

My last cigarette burns low; ash on the table like snow.

I’m fooling no one anymore — I’m simply finishing this race.

Now! The sky is shining, though rain runs down my cheeks,

Every moment is sacred, every moment is alive!

The clock on the wall no longer counts out my punishment —

Today I understand the world, I feel life’s burning fire!

Now! Love is here, and betrayal is just a bad dream.

I’m stepping out of the dark — behind me, the shadow stays!

Where pain blends with relief, where truth has a taste —

Today I choose freedom — that’s my only sign!

Night swallowed all the noise — the city finally fell asleep.

An empty bottle on the table — all that’s left of what passed and slipped away.

I look in the mirror and see someone I haven’t known for years.

I threw out the bitterness I’d been hiding inside for so long.

I don’t need applause anymore, fancy cars or golden keys —

Silence is the teacher who shows us best.

I am the path I walk, I am the forest and the moss.

At last, I breathe deeply — at last, I know what I want.

Now! The sky is shining, though rain runs down my cheeks,

Today I understand the world, I feel life’s burning fire!

I’m stepping out of the dark — behind me, the shadow stays!

Today I choose freedom… Now!

This is the final chapter — no unnecessary questions, no fights.

The world regained its sharpness — I no longer need colors.

I burned all the old maps this morning at dawn.

What once weighed me down is now just an unwanted memory.

I stand on the edge of the city — the wind scatters my old fear.

I hear my own breath — pure, steady sound.

I’m not searching for blame anymore, I don’t look back with nerves —

I found my peace in this gray, Polish sky.

Now! The sky is shining, though rain runs down my cheeks,

Every moment is sacred, every moment is alive!

The clock on the wall no longer counts out my punishment —

Today I understand the world, I feel life’s burning fire!

Now! Love is here… Now! Freedom is here!

I’m stepping out of the dark… forever!

Dust and sand! Now!

White day… black night…

Red heart that holds its strength.

Rain and fire washed fear off me.

Now… everything else is dust and sand.

Now… only this matters.