**ALE NIE JESTEM TYM TYPOEM (CO PLUJE NA CZYJŚ GRÓB)**



---

**[Intro – mówione, cicho, z pogłosem]**

Nie jestem święty.
Ale nie jestem też typem człowieka,
który plułby na czyjś grób.
Wolę milczeć – i pamiętać.

---

**[Zwrotka 1]**

Nie wiesz, co widziałem, jak pachnie strach,
gdy człowiek klęczy w błocie, a świat gra – na pokaz, nie dla nas.
Za dużo łez, za mało słów,
zbyt wielu ludzi odeszło, zanim powiedzieli „już”.

Tu każdy chce być kimś, lecz nikt nie chce być sobą,
modli się do butelki, a potem płacze z tobą.
Widziałem w oczach nienawiść, co udaje wiarę,
i przyjaźń, co wchodzi z nożem w ranę.

Ale ja… trzymam fason, choć upadam sam,
nie dla fejmu, nie dla kasy, tylko dla zasad gram.
Niech życie mnie testuje, mam blizny jak znak,
bo wiem, kto stoi obok, gdy przychodzi mróz i brak.

---

**[Refren – melodyjnie, z chórem w tle]**

Ale nie jestem typem człowieka,
który plułby na czyjś grób.
Niech ziemia ich przykryje,
ja mam w sercu ich głos – i znów…

Nie muszę mówić, że pamiętam,
nie muszę wracać w sny.
Bo nie jestem typem człowieka,
co gardzi tym, co już śpi.

---

**[Zwrotka 2]**

Nie chcę pomników z marmuru, chcę czystej duszy,
chcę ciszy, gdy świat się dusi.
Nie jestem idealny – mam winy, mam gniew,
ale niech mnie rozliczy Bóg, nie człowiek, nie hejt.

Za dużo śmierci w oczach ludzi żywych,
za dużo słów, co nic nie znaczyły.
Nie patrz na mnie jak na wroga,
ja tylko szukam drogi, której nie widać w progach.

I gdy kiedyś odejdę, nie pisz postów,
nie rób zdjęć, nie szukaj słów prostych.
Wystarczy, że powiesz szeptem do nieba –
„był sobą do końca” – więcej mi nie trzeba.

---

**[Refren – mocniej, chóralnie]**

Ale nie jestem typem człowieka,
który plułby na czyjś grób.
Niech pamięć mówi ciszej,
niż tysiąc ludzkich prób.

Nie muszę grać świętego,
bo znam ciemność i brud.
Ale nie jestem typem człowieka,
który gardzi cudzym losem i Bóg mi świadkiem – że tak już.

---

**[Bridge – mówione, z pogłosem, pianino i skrzypce w tle]**

Widziałem wrogów, co modlili się o spokój,
i przyjaciół, co spalili własne mosty.
Ale nawet wtedy… nigdy nie splunąłem w przeszłość.
Bo nawet błędy zasługują na ciszę, nie na kpinę.

---

**[Refren – końcowy, spokojny, z chórem i skrzypcami]**

Ale nie jestem typem człowieka,
który plułby na czyjś grób.
Zbyt dużo wiem o końcu,
by udawać, że mam klucz.

Niech każdy idzie swoją drogą,
ja pójdę w cień i w kurz.
Ale nie jestem typem człowieka,
który zapomina – że też mógłby tam być.

---

**[Outro – półszeptem]**

Nie jestem święty.
Ale nie pluję na groby.
Wolę pomilczeć – i pamiętać.

---