నువ్వు నవ్విన ఫోటో కింద

తేదీ ఒక్కటే మిగిలింది

సెల్ ఫోన్ స్క్రీన్ వెలిగినప్పుడల్లా

పేరు మాత్రం కనిపించదు

ఖాళీ బస్ స్టాప్ వాన దారి

ఒకే సీట్లో రెండు గల్లీ

నిన్ను చూసిన ఆ మొదటి రోజు

మళ్ళీ మళ్ళీ గుల్లై పోతుంది

చెదిరిన కలల మధ్య నే నిలబడి ఉన్నా

నీ నీడ మాత్రం దగ్గరగా నడుస్తుంది

వదిలేసిన చేతుల్లో ఇంకా నీ వేడి

నీ లేని ఈ ఊపిరి మాత్రమే కష్టం

గత రాత్రి చాట్స్ అన్నీ చదివా

చివరి “టేక్ కేర్” లోనే ముగిసావు

సారీ చెప్పే మాటలు వందలున్నాయి

కానీ పంపే అడ్రస్ లేదు

అమ్మ అడిగే ఒక్క ప్రశ్న

"మళ్లీ ఎప్పుడు నవ్వుతావ్?" అని

అద్దం చూస్తే నాలోన

నీలా ఒక ఖాళీ కనబడుతుంది

మాటలు రాని మెసేజ్ డ్రాఫ్ట్ లో

నీ పేరు రాస్తా తుడిచేస్తా

స్వల్పంగా వినిపించే నిశ్శబ్దంలో

నీ గసగసలే ఇంకా వినిపిస్తాయి (ఓహ్)

చెదిరిన కలల మధ్య నే నిలబడి ఉన్నా

నీ నీడ మాత్రం దగ్గరగా నడుస్తుంది

వదిలేసిన చేతుల్లో ఇంకా నీ వేడి

నీ లేని ఈ ఊపిరి మాత్రమే కష్టం