Thank you Jaccuse for the inspiration! Appreciate your verbal exploits and creative escapades

------------------------

How you wander on the steel rim of a dead life

the fate that hovers in your fingers, with the sky that you curse

as if your uninhabitable mother was spitting you out again.

the madness you lay down in a dog's throat, as if

you were turning away from the abysses you leave behind

the ladders you pull up behind you as cut off future

that departs from a collapsed horizon

like fleeing covered wagons with swaying crosses

the empty bottles clinking behind them

how you hang out your shady wings in your over-used quips

inhabit your worn-out chair around the gaping wound

how you rub yourself against the rain in your drunken slumber

you are forgetting you left your language on the stern a while ago

as if you were becoming a firstborn again, mother kissing her captain of the long voyage

you are maturing in there in the leaden drops and the strings a wreath of doomed blessings

hmmm braaaaghhhhhhhh

Hoe jij op de stalen rand van een dood leven zwerft

het noodlot dat in je vingers zweeft, met het zwerk dat je vervloekt

alsof je onbewoonbare moeder je weer uithuizig spuwt.

de waanzin die je in de keel van een hond legt, alsof

je de ogen aflegt voor de afgronden die je achter laat

de ladders die je achter je optrekt als toekomst

dat vertrekt in een horizon die in elkaar schuift

als vluchtende huifkarren met zwalpende kruizen

hoe je de vlerk uithangt in je versleten boutades

je uitgedragen stoel bewoont rondom de gapende wonde

hoe je je schurkt aan de regen in je dronkenmanslaap

je begint te vergeten dat je taal op de achtersteven gebleven is

alsof je weer eersteling wordt, moeder haar kapitein van de lange vaart kust

je rijpt er in de loden druppels en rijgt er een krans van gedoodverfde zegeningen