จากบ้านนา เข้ากรุง มุ่งความฝัน

ห้าหกปี ผ่านวัน อันเหนื่อยล้า

เก็บเงินทอง หวังกลับ รับกานดา

สู่อ้อมแขน บ้านนา มาสู่ขอ

พอกลับถึง แทบทรุด หยุดลมหายใจ

เห็นจีวร แกว่งไกว ใจพี่ฝ่อ

คนรักพี่ ห่มขาว เศร้าเกินรอ

ข่าวว่าท้อ รักใหม่ ทำลายใจนาง

ภาพความหลัง ยังจำ ย้ำเตือนจิต

เราเคยชิด เชยชม ภิรมย์หมาง

เคยเก็บบัว ในหนอง คลองระหว่าง

น้ำค้างพราง พุ่มพฤกษ์ นึก.อา.วอน

เคยลุยโคลน จับปู ดูปลาวิ่ง

เคยแอบอิง หยอกเย้า เฝ้าพร่ำสอน

สัญญาใจ ฝากไว้ ใต้ร่มดอน

พี่มาวอน ช้าไป อภัยเถิดชี

ไม่กล้าไป เยี่ยมเยียน เจียนจะบ้า

กลัวน้ำตา พี่ริน รดผ้าสี

ขอผลบุญ หนุนส่ง แม่ชีดี

ตัดทางโลก สุขขี พี่ขอลา...