Czyżby Bóg

Dał mi mój talent

Żeby móc się

Moim kosztem bawić

Czyżby chciał stworzyć mnie narzędziem

Bym mógł Dostrzec czyjś geniusz

Ta harmonia doskonała

Jest jak Niegojąca rana

Czyste piękno tak bosko brzmi

Jest jak trucizna we krwi

Kiedy piękno jak nóż

Rani cię

Zrozumiały jest

Twój gniew

Nakarm się nim

Czerp z tej nienawiści

Poniżony Płacz i krzycz

Kiedy piękno jak nóż

Rani cię

Poddaj temu się

I cierp

Podsyć ten żal

Zaznaj przyjemności

W uniesieniu

Krzycz i płacz

Każdy dźwięk

Dręczy i upaja

Każda fraza

Rzuca na kolana

Czuję że stoję nad przepaścią

Lecz coś nie daje mi się cofnąć

Miotam się jak zwierzę w klatce

Może zmysły już tracę

Bo jak można kochać coś tak

I nienawidzić aż tak

Kiedy piękno jak nóż

Rani cię

Zrozumiały jest

Twój gniew

Nakarm się nim

Czerp z tej nienawiści

Poniżony

Płacz i krzycz

Kiedy piękno jak nóż

Rani cię

Poddaj temu się

I cierp

Podsyć ten żal

Zaznaj przyjemności

W uniesieniu

Krzycz i płacz

Każdy dźwięk

Dręczy i upaja

Każda fraza

Rzuca na kolana