Ludzie boją się — tego, czego nie znają,

Boją się pytań, co spokój im zabierają.

Obca kultura, idea, nowy plan,

Burzy bezpieczny, ułożony stan.

Jednak wystarczy —

jedno słowo i gest szczery,

żeby runęły dawne bariery.

Jedno spojrzenie

Jak most ponad czas

I nic już nas nie dzieli

Tylko łączy nas

Zapada cisza — gdy brakuje słów,

A umysł już maluje najgorszy ze snów.

Najgorszy z wrogów to ten, którego nie ma

Z nim nawet milczenie nie daje wytchnienia.

Jednak wystarczy —

jedno słowo i gest szczery,

żeby runęły dawne bariery.

Jedno spojrzenie

Jak most ponad czas

I nic już nas nie dzieli

Tylko łączy nas

Strach podobny jest do cienia na ścianie,

Który znika, gdy zacznie się świtanie.

Jednak wystarczy —

jedno słowo i gest szczery,

żeby runęły dawne bariery.

Jedno spojrzenie

Jak most ponad czas

I nic już nas nie dzieli

Tylko łączy nas

Jednak wystarczy —

jedno słowo i gest szczery,

żeby runęły dawne bariery.

Jedno spojrzenie

Jak most ponad czas

I nic już nas nie dzieli

Tylko łączy nas