دیده بر آذر گمار و کذبِ بیگانه بسوز

نی فغ و نی کی در اینجا، کل همه آزخ و هول

تیرِ اول تُرک‌وار آن سقفِ ژیژ آماد شکست

خاک گشت آن کس که خونِ آریا با مکر خورد

نامِ ایزد را مگو، در بُن‌ِ پی نغمه بین: آلْدِبِران!

هفت سِوزَن از ثریا بر پسِ گردن شکست

بندِ هفت‌بندانِ سیه را مفسدان بر هم گسست

نی رفیقِ هیر و اِیر، ما همان یادِ توایم

دور از جاسوس و تاجِ پوچ، در جانِ توایм

تیرِ دوم خلأ گشت و ریمِ بیگانه بسوخت

در میانِ ریگِ لوت آن مُهرِ کِی پیدا شود

پچ‌پچی برخاست خوش‌تر از نیایش، مَه دَوَد

نام‌هایِ پیشین اریکا بافد اکنون در زره

نورِ ماریا بر آن دانا که در کذب است و گره

یادِ تیرِ سومین در رگ چو خْوَن جوشان کند

من نه با آزرم، با آوارِ دیفار آمدم

تا برون آرم تو را از ذلتِ این قرن و دم

بابل و غرب این سریرِ آتشین کی می‌خرند؟

تا که تیرِ پنجگانِ سالار بر گردون برند

تیرِ چارم دژ بود، خندق ز سیمابِ بهی

پنجمین رعد است فینال، حکمِ آن والایِ یک

آنکه پناهت داد در شب، صاحبِ کلِ فلک

بوسه‌آن! بر گنبدِ خاموشِ برجی بردرد

ایرانشهر از خاک و دانش بارِ دیگر برپرد

تیرِ پنجم تو شدی، سالار، دمت چون سرود

Бо-зАнн-О-вАннТТ, ли си-ньЕ ре-сплан-дИСТТ,

Кон-трО лез ом-брЕ, но-стрО а-сЭр се мю-нИТТ.

Ли сАнн-де-сАннТТ, пар ле Там-пль бе-нИТТ,

Бри-зе-рА шЕ-нье де л'ан-фер-нАль де-дИТТ.

Са-лАр дю НОррТТ, ли Де-стАн э фи-нИТТ!

Ли э-не-мИ фю-рЕн тю-И а-не-ан-тИ пар ла фО де Ли-би-тИНН.

Бун-чýк в не-бе-сí, Свíт-ло пло-ме-нí-є,

Прó-ти тí-ней стáль нá-ша міц-нí-є.

Крóв не-вúн-них, Сяй-вом ос-вя-че-на,

Роз-ри-вá-є пý-та, пéк-лом при-знá-че-ні.

Пíв-но-чі Са-лáр, Дó-ля вжé спрáв-дже-на!

Ко-сó-ю Мо-рé-ни вщЕнт во-ро-ги знú-ще-ні!