Είδα στη γη τ' αρώματα ν' αλλάζουνε

Στον ουρανό να πέφτουνε αστέρια

Και στου μυαλού μου την οθόνη να χαράζουνε

Δρόμους που βγάζουν σ ανίποτα λημέρια

Είδα το φως του ήλιου να χαράζεται

Πάνω στο δέρμα του κορμιού και στην ψυχή μου

Όλο το είναι ξαφνικά να διακτινάζεται

Σ' όλο το σύμπαν στην καρδιά και στη ζωή μου

Τόσον καιρό που έψαχνα στην άβυσσο

Μήπως και βρω λίγα ψίχουλα αγάπης

Δεν ξέρω αν θα βγάλει στον παράδεισο

Να ζω μ' αγγέλους γεννημένους απ'τις στάχτες

Τον σταυρό που μ αναλογεί εγώ ανέλαβα

Σηκώνοντας τον με χαρά πόνο και θλίψη

Και της καρδιάς τα μονοπάτια που παρέλαβα

Να οδηγούν στ ανέσπερου φωτός τα ύψη

Τόσον καιρό που έψαχνα στην άβυσσο

Μήπως και βρω λίγα ψίχουλα αγάπης

Δεν ξέρω αν θα βγάλει στον παράδεισο

Να ζω μ' αγγέλους γεννημένους απ'τις στάχτες

Τον σταυρό που μ αναλογεί εγώ ανέλαβα

Σηκώνοντας τον με χαρά πόνο και θλίψη

Και της καρδιάς τα μονοπάτια που παρέλαβα

Να οδηγούν στ ανέσπερου φωτός τα ύψη

Τόσον καιρό που έψαχνα στην άβυσσο

Μήπως και βρω λίγα ψίχουλα αγάπης

Δεν ξέρω αν θα βγάλει στον παράδεισο

Να ζω μ' αγγέλους γεννημένους απ'τις στάχτες