⸻

Narrator (warm, calm tone – like 1980s children’s stories):

“Wędrował sobie przez krainę Czibe pewien osobliwy człowiek.

Miał na imię Vojtěch Klapáček, a jego buty – pamiętały jeszcze zapach dawnej dupelli…”

⸻

Vojtěch Klapáček (Czech accent, tired but determined):

„Achjo… ty nohy… bolí mě už celá země…

Ale musím jít dál. Kdo jiný by šel, když ne já?“

chrząka

„Čapky… čapky všude kolem… možná mě sledují… možná mám halucinace z klukvového krému…“

⸻

The Heron (raspy and wise, like an old forest witch or eagle spirit):

“Klapáček… Ty głupku… nie uciekaj od przeznaczenia.

Widzę cię, czuję cię. W dupelli twej tajemnica ukryta!”

„Skrzydła me czują wiatr klimpy… czas się zbliża…”

⸻

Narrator (dramatic tone):

“I tak, wśród beatów czipczopów, w rytmie kremów kasztanowych,

Vojtěch stawiał krok za krokiem, a czapla czaiła się nad nim,

gotowa przechylić los w stronę klimpy…”

⸻

Vojtěch Klapáček (Czech accent, almost whispering from exhaustion):

„Čibe je jako sen… všechno je klukva, všechno je dupella…

Jestli se z toho nezblázním… tak se z toho určitě poondím…“

⸻

The Heron (screeching loudly, as if taking flight):

“KLOOP-KLOP, CZAP CZAP, CZORNA KLIMPA SIĘ ZBLIŻA!”

⸻

Narrator (euphoric, trailer-style voice):

“I wtedy… rozległo się… DŻUUUUPELKA!!!”

⸻

Final Chorus (all voices shouting in rhythm):

„CZAPUŚ!!!”

„DŻUPELKA!!!”

„KLIMPA!!!”

„Vojtěch, nechoď tam!!”

„KREM KASZTANOWY Z CZOPU!”

„CZIPERWKLIMPAAAAA!!!”

Dis stori łos ful ow darknes, glum, bed lak end misforciun end fejlur as łel as fir end terror.

Łot is de fejt ow pur Vojtěch?

Dit hi saksid or dit hi fejl?

Łot is de moral ow dis stori?

-tu hew ajs on icz sajd ow jor het soł dat jor hat das not kower de skaj, bikos łoczful hiłrons(cza-ple) ar łoczful end hiden(aŻeby mieć oczy z każdej strony głowy żeby czapka nie przysłaniała ci nieba, bo czujne czaple są czujne i ukryte…).