วันนี้ฉันอดไม่ได้ที่จะเขียน

เพลงรักเป็นภาษาไทย

จากสถานที่ที่งดงามราวกับสวรรค์

ที่ท้องฟ้าบรรจบกับมหาสมุทรอินเดีย

ที่ผู้หญิงซึ่งเป็นเจ้าหญิง

อาศัยอยู่ระหว่างป่า ชายหาด และเมือง

ที่ความทันสมัยและประเพณีมาบรรจบกัน

ในบทเพลงอันไพเราะตั้งแต่เช้าจรดค่ำ

และที่อาจารย์ทาดาโนะของฉันแต่งทำนองเพลง

ที่ทะเลบรรจบกับท้องฟ้า

ในประเทศไทย ดินแดนแห่งความรักและประเพณี

ที่นั่นชาวเมืองตื่นนอนในยามรุ่งสาง

และหลับใหลเมื่อดวงดาวส่องแสง

ในน้ำค้างยามราตรีอันอ่อนโยน

ที่นั่นมีเทวดาคอยดูแลและรักพวกเขา

ที่นั่นมีประเทศไทย ดินแดนแห่งความรักและประเพณี

ที่นั่นมีผู้หญิงที่งดงามยิ่งกว่าดอกไม้

ที่นั่นมีผู้ชายพบเจ้าหญิงของตน

ที่นั่นมีเด็กที่สวยที่สุดเกิดมา

ในเอเชียที่สวยงาม

ที่นั่นมีประเทศไทย ดินแดนแห่งความรักและประเพณี

บางทีฉันอาจไม่มีวันได้สัมผัสความสุขในการรู้จักประเทศไทยที่สวยงาม

แต่ฉันมองเห็นสวรรค์ในอีกแง่มุมหนึ่ง

ที่ซึ่งความทันสมัยผสมผสานกับวัฒนธรรม

ที่ซึ่งวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่สละชีวิต

เพื่อประเทศไทยที่รักชาติ

ที่ซึ่งเด็กๆ อุทิศตนเพื่อการศึกษา

เพื่อเป็นมืออาชีพในวัยผู้ใหญ่

และเป็นคนดีที่จะรับใช้

ประเทศไทย ดินแดนแห่งความรักและประเพณี