เป็นยังไงบ้าง

ฉันเองก็รู้ว่ามันยาก

และที่เธอถามมา

เธอคงไม่อยากรู้

เธอไม่อยากรู้จริง ๆ หรอก

ราวกับตาในท้องฟ้าแสนดำมืด

หลับตาลงมองไปไกลสุดสายตา

ท่ามกลางสายฝนโปรยปรายในฤดูหนาว

เห็นไฟจากฝั่งไกล

เห็นร่างกายที่เคลื่อนไหว

เคลื่อนไหวราวกับล่องลอยไป

อาจมีคนบางคนข้ามมา

ท่ามกลางแสงจากแหล่งที่ฉันไม่รู้จัก

อาจจะเจอกันอีกครั้ง

รอเธออยู่ที่นั่น

ยังเหมือนเดิมอยู่ไหม

เพราะเธอเองก็รู้ว่ามันยาก

และที่เธอถามมา

เธอคงไม่อยากรู้

เธอไม่อยากรู้จริง ๆ หรอก

เป็นยังไงบ้าง

ฉันเองก็รู้ว่ามันยาก

และที่เธอถามมา

เธอคงไม่อยากรู้

เธอไม่อยากรู้จริง ๆ หรอก

บนดาวเคราะห์ที่หมุนช้ากว่าที่เคย

เสียงหายใจของเธอยังลอยอยู่ในอากาศ

หมุนวนกับคำถามที่เราไม่เคยตอบ

แม้ฟ้าจะมืดแค่ไหน

ยังมีแสงเล็ก ๆ จากดวงตาเธอ

นำฉันกลับไปหาวันเก่า ๆ

แม้รู้ว่าเดินย้อนกลับไปไม่ถึง

ก็ยังอยากลองอีกครั้ง

เป็นยังไงบ้าง

ฉันเองก็รู้ว่ามันยาก

และที่เธอถามมา

เธอคงไม่อยากรู้

เธอไม่อยากรู้จริง ๆ หรอก