Rik en ik

Lachten om kleine dingen, proefden zoete dagen

We vonden de wereld te groot om ons te raken

Alleen wij

We bouwden hutten van vertrouwen

En spraken zonder woorden

Want het was goed

Alleen Rik en ik

Toen kwam de stilte

Niet boos, niet fout, gewoon

Tijd die even tussen ons kwam staan

Een ander pad, een ander plan

Maar diep vanbinnen bleef het warm

Alleen Rik en ik

En toen jij weer voor me stond

Was het net alsof de tijd had stilgestaan

We vielen in dat oude ritme

Maar nu met dubbele kracht

Want wat ooit goed was

Is nu nog zachter, sterker, vrijer

Rik en ik

We kennen elkaars omwegen

Hebben elkaars schaduw gedragen

En nu, weer naast elkaar

Weten we: dit is zeldzaam

Tijdloos, onbreekbaar

Alleen Rik en ik

Er was een tijd dat ik je miste

Maar nu ben je hier

En ik zie het in je ogen

Dat jij het ook zo voelt

We zijn weer thuis

En als we weer verdwalen

Weten we hoe we terug moeten lopen

Want wat we hebben

Raakt niet kwijt

Nooit meer spijt

Het wordt alleen maar mooier

Alleen Rik en ik

Altijd Rik en ik