Ay batar, güneş doğar, değişir her bir mevsim

Ben aynı yerdeyim, aynı ben, aynı resim.

Bu şehir, bu insanlar, hepsi yabancı gibi

Bakışlar buz keser, anlamsız her bir yüz.

Yabancı, ruhumun derinlerinde bir sızı

Her köşe başında, tanımadığım bir iz.

Yabancı, bu dünya bana dar, sanki bir kafes

Nefes alsam da, duyan yok, çıkmaz hiç bir ses.

Geçmişim bir gölge, peşimde hep gezer

Unutmak istedikçe, daha da çok üzer.

Anılar biriktirdim, hepsi tuzlu bir yaş

Gözümde kurumayan, bitmeyen bir savaş.

Yabancı, ruhumun derinlerinde bir sızı

Her köşe başında, tanımadığım bir iz.

Yabancı, bu dünya bana dar, sanki bir kafes

Nefes alsam da, duyan yok, çıkmaz hiç bir ses.

Kadehimde şarap, dudaklarımda acı

Her yudumda artar, bu hayatın sancı

Bir umut ararım, karanlıkta bir ışık

Belki de yok, belki de hep ben kalırım yalnız.

Yabancı, ruhumun derinlerinde bir sızı

Her köşe başında, tanımadığım bir iz.

Yabancı, bu dünya bana dar, sanki bir kafes

Nefes alsam da, duyan yok, çıkmaz hiç bir ses.

Yabancı...

Yabancı...