[Intro instrumental]

[Verse 1]
Na nic się zdaje walka na słowa
Może rozpętać jedynie burzę,
Lepiej urazy głęboko schować
Myśli skierować gdzieś ku naturze.

[Verse 2]
Nawet, gdy niebo pochmurne, szare
Smętnym nastrojem uderza wokół,
Niżej kolorów tli się ogarek
Można skosztować przyrody soków.

[Verse 3]
Zielenią leśną wrzosowy fiolet
Zarządza czule w ranki wrześniowe
Spod okularów oczy sokole
Nadziei dojrzą przytulny schowek.

[Chorus]
Nawet, gdy niebo pochmurne, szare
Smętnym nastrojem uderza wokół,
Niżej kolorów tli się ogarek
Można skosztować przyrody soków.

Même quand le ciel est nuageux, gris,
Une humeur triste frappe tout autour,
Inférieur, un petit feu de couleurs brûle
On peut goûter aux jus de la nature.

[Break: solo instrumental]

[Verse 4]
W konarach z siłą poprzewracanych
Nić bezradności dawno uśpiona,
W kształtach stworzonych odjęła rany
By do nowego móc się przekonać.

[Chorus]
Nawet, gdy niebo pochmurne, szare
Smętnym nastrojem uderza wokół,
Niżej kolorów tli się ogarek
Można skosztować przyrody soków.

Même quand le ciel est nuageux, gris,
Une humeur triste frappe tout autour,
Inférieur, un petit feu de couleurs brûle
On peut goûter aux jus de la nature.

[Verse 5]
I w aromacie grzybów dorodnych
Toną w zachwycie iglaste drzewa,
Samopoczucie wraca pogodne
Dusza z radości zaczyna śpiewać.

[Chorus]
Nawet, gdy niebo pochmurne, szare
Smętnym nastrojem uderza wokół,
Niżej kolorów tli się ogarek
Można skosztować przyrody soków.

Même quand le ciel est nuageux, gris,
Une humeur triste frappe tout autour,
Inférieur, un petit feu de couleurs brûle
On peut goûter aux jus de la nature.

[Music to end]