‌


یه مَسیرْ ، سرازیر ،
میرِه جُلو یه تَنِه ، که بِرِسِه آخَرِشو بِبینِه بِلَخَرِهْ .
دوباره باز ، شب ، منمُ قَلَم و ورقه / تویِ سَرَم پُشتِ هَم کلمه کلمه ،
که می‌شن یکی‌ یکی رَدیف اَز سَرِ خَـطْ / که می‌ دَن نِشون بِهِم یِه شِکل اَز تَرسِه مَنْ
دوباره شبْ، منْ ، یه جفت دستای خالی / که وَصل به تَنِه لَشْ ، پَهنْ رویِ ورقای خالی . .
با یه قَلب پُره کینه ، که قُفل به پُشتِ یه قَفَسِه یِ سینه /
تویِ مسیری که
سرازیرِهْ یه سَرِهْ /
میرِه جلو ، یه تَنِه ، که بِرِسِه آخَرِشو ببینه ، بِلَخَرِه
دَقیقِه ، دَقیقِه ، ثانیِه ، ثانیِه ،
میگذَرِه پُشتِ هَمْ .
میرَم جُلو ، پاهام رو زَمین ،
فِکرام می‌ پیچه ،
و تو ، همونی که فَراریه / تویِ همون مسیری که تا اِنتهاش / هَمچِنان باقیه
کُلِّه وُجودِت ناراضیِ ، یه مغز توی سَرِتْ ، که گِرِفتِهْ فَرمونُ به دَست .
کُلی سنگینی روشه ،
پس هی گاز می‌ ده ،
هی گاز می‌ ده ،
هی...
اینا اَوَّلِشِه تازِه / شُروع‌ِ هَیَجانِهْ این داستانِه .‌..
روزا یکی‌ یکی می گذَرَن .
زمان میگذره .
می‌رسه روز .
می‌رسه دوباره شب .
دوباره روز .
، دوباره شب .
شروعِ داستانِ تکراریْ .
شبِ اَوَّلِش خوبْ ،
شُروعِ پُرِ لِذَّت ،
اونم بدونِ تَجرُبه .
، فکر می‌ کنه دیگه این مسیرُ تا اِنتِها رَفته ،
دیگه آخرشه ، باوَرِشِه
ولی غلط .
نمی دونه دارِه آروم آروم میره عقب
نمی‌دونه دیگه حسی نمی مونه ،
نمیدونه میکِشِه اَز خودش
یه تَصویرِه بَد
، یه تصویره کِدِر
خودشو گُم میکنه
پس... ،
می‌ گه بشین ،
فقط نگاه کن ،
همین .
...