..Κουρασμένος διαρκώς στη βιοπάλη

στο τιμόνι το κορμί μου τυραννάω,

και στο τέλος λαχτάρα μου μεγάλη

να αράξω στο σπιτάκι μου γυρνάω.

Να δω κι' η μάνα μου άραγε τι κάνει,

να φάω και να ξεκουραστώ λιγάκι,

φωνές σφυρίγματα τ' αυτί μου πιάνει

η αδυναμία μου, το μικρό μου το Λιλάκι.

Αχ Λιλάκι μου έχεις πάρει τα μυαλά

είσαι ένας σύφουνας, είσαι κατεγίδα,

σκέφτεσαι κάνεις, όλο τσίου τραλαλά,

είσαι το ξεφτέρι μου, είσαι η ατσίδα.

Θέλω λιγάκι το κορμί να ξαποστάσω,

και ύστερα να ποιω κι' ένα καφεδάκι,

κάτσε φρόνιμα στο ξύλο θα σε σπάσω,

τι με κοιτάς; δεν είμαι εγώ πουλάκι.

Το παραμύθι μου και το μεγάλο πάθος

είσαι εσύ η τρέλα μου, είσαι το λιλάκι

κι' ότι πιο πολύτιμο έχω κατα βάθος

είσαι ένα σκανδαλιάρικο μικρό παπαγαλάκι,