[Intro]

[Verse]
Mien Mudderspraak, watt klingst du scheun!
Watt büsst du mi vertruut!
Wöhr ook mien Hatt ass Stahl un Sstein,
Du dreefst dann Stollt heruut.

[Verse]
Du bööchst mien stiewen Nacken licht
Ass Mudders mit ährn Arm,
Du fichellst mi ümmt' Angesicht
Un still iss all de Larm.

[Verse]
Ick feuhl mi ass so‘n lüttchet Kind,
De ganze Welt iss wech.
Du puust mi ass een Fröhjahrswind
De kranke Bosst taurecht.

[Verse]
Mien Opa fallt' mi noch de Hänn'
Un sächt tau mi: Nuh beht!
Datt "Fadderunser" fang ick an,
Ass ick datt wull fröher däih.

[Verse]
Un fööhl so deip: datt ward verstaahn,
So sprickt datt Hatt sick ut.
Un Rauh funn' Himmel weiht mi an
Un Allns iss wädder gaut!

[Verse]
Min Mudderspraak, so slicht un recht,
Du oohle fromme Rehd!
Wenn bloot en Mund "mien Vadder" sächt,
So klingt datt ass een Gebehd.

[Verse]
So herrlich klingt mie kein' Musik
Un singt kein' Nachtigall;
Mi lohpt ja gliek in'n Oogenblick
De Traan’n sacht hindahl.

[Outro]