Ik heb zo vaak gestreden, verloren en gewacht,

Gevangen in de schaduwen, gedanst in elke nacht.

Maar ergens diep vanbinnen, daar brandt een stille kracht,

Die fluistert dat ik verder kan, al voelt het zwaar en zacht.

En als ik val, til jij me op,

Je pakt me vast, je laat me niet los.

(Geef me vleugels, laat me vliegen)

Laat me gaan, maar ook dichtbij,

(Geef me liefde, laat me kiezen)

Dat dit leven méér mag zijn.

Want ik wil zingen, ik wil leven,

Ik wil voelen wat ik mis,

Laat me dromen, laat me geven,

Tot de laatste dag er is.

Ik heb mijn hart verloren, aan alles wat niet bleef,

Maar elke wond die open was, vertelt me dat ik leef.

En ook al zijn er dagen, dat alles breekt in twee,

Dan weet ik: samen komen wij, weer sterker door de zee.

En als ik huil, droog jij mijn tranen,

Met jou durf ik de storm te doorstaan.

(Geef me vleugels, laat me vliegen)

Laat me gaan, maar ook dichtbij,

(Geef me liefde, laat me kiezen)

Dat dit leven méér mag zijn.

Want ik wil zingen, ik wil leven,

Ik wil voelen wat ik mis,

Laat me dromen, laat me geven,

Tot de laatste dag er is.

Oh, ik laat niet los, jij hoort bij mij,

Met jou voel ik me eindelijk vrij.

Oh, ik blijf geloven, altijd weer,

Met jou aan mijn zij, wil ik nog meer.

(Geef me vleugels, laat me vliegen)

Laat me gaan, maar ook dichtbij,

(Geef me liefde, laat me kiezen)

Dat dit leven méér mag zijn.

Laat me zingen, laat me leven,

Laat me voelen wat ik mis,

Laat me dromen, laat me geven,

Tot de laatste dag er is.