[Verse 1]
Ik zit hier alleen, met een oud fotoalbum op mijn schoot.
Mijn vingers glijden over de vergeelde pagina’s,
alsof ik de tijd zelf probeer vast te houden.
Gezichten staren me aan vanuit een vervlogen wereld.
Maar ze blijven koud, dood en bevroren in een tijd die niet meer bestaat.

Daar ben ik, lachend, onbezorgd.
Ogen vol dromen die ik nooit heb waargemaakt.
Ik zie handen die ik ooit vasthield,
mensen die ik verloren ben zonder afscheid.

[Pre-Chorus]
Elke foto snijdt dieper dan een mes,
een open wond die nooit zal helen.
Ik hoor hun stemmen fluisteren,
maar als ik antwoord, hoor ik alleen de echo van mijn eigen verdriet.

[Chorus]
Waarom liet de tijd mij achter?
Waarom namen ze alles mee en vergaten mij?
De tijd nam alles mee en liet alleen herinneringen achter.
Ik wil terug, maar het kan niet.
Ik kan alleen kijken, alleen voelen, alleen missen.

[Verse 2]
Bladzijde na bladzijde, een reis door een leven
Dat niet meer het mijne lijkt.
Een zomeravond, een hand in de mijne,
de geur van regen op warme stenen.
Alles is nog zo helder, maar onbereikbaar.

Ik hoor ons lachen, ik hoor onze stemmen,
maar als ik opkijk is het stil.
Ze zijn weg. Iedereen is weg.
Alleen ik ben hier nog, met hun schimmen in mijn handen.

[Pre-Chorus]
Ik dacht dat herinneringen me zouden troosten,
maar ze branden als vuur.
Ik probeer ze vast te houden,
maar ze glippen door mijn vingers als zand.

[Chorus]
Waarom liet de tijd mij achter?
Waarom namen ze alles mee en vergaten mij?
De tijd nam alles mee en liet alleen herinneringen achter.
Ik wil terug, maar het kan niet.
Ik kan alleen kijken. Alleen voelen. Alleen missen.

[Outro]
Het album valt dicht. Een zachte dreun.
Ik blijf achter in de stilte.
En alles wat overblijft…
is het besef dat de tijd mij allang heeft achtergelaten.

©️2025 - by DeathRups