Rok trzydziesty dziewiąty, wrzesień

Cichy świt nad miastem śpi

Matko moja, czy ty widzisz?

Jak spokoju pęka nić

W moim oknie pierwsze słońce

Jeszcze złudną niesie pieśń

Ale w dali już słyszałem

Jak nadciąga wojny cień

Niebo nad Warszawą

Płonie raną krwawą

Wszystko co kochałem

Dziś żegnam nad ranem

Niebo nad Warszawą

Płonie raną krwawą

Wszystko co kochałem

Dziś żegnam nad ranem

Siostro moja, weź różaniec

Ojciec mundur już swój wdział

Przez podwórko biegną ludzie

Każdy z nich swój bagaż miał

W naszej kuchni raz ostatni

Zapach chleba, matki łzy

(Czy wrócimy jeszcze tu?)

(Czy zobaczym lepsze dni?)

Nie pytaj mnie dokąd idę

Nie pytaj kiedy wrócę znów

Bo sam nie wiem czy przetrwamy

Ten pierwszy wojny grzmot

Teraz każdy dzień jest inny

Gdzie był dom - jest tylko dym

Na ulicach obce twarze

Obcy język, obcy hymn

Ale w sercu wciąż ta sama

Polska duma, polski bunt

(Zapamiętaj tamten wrzesień)

(Zapamiętaj każdy ból)

Niebo nad Warszawą

Płonie raną krwawą

Wszystko co kochałem

Dziś żegnam nad ranem

(Żegnam nad ranem...)