Aynaya bak…

Kendine bak…

Gündüz… gece…

Aynaya bak, yüzünde izler var

Her biri bir gün, her biri bir yara

Dizlerin ağrır, yol uzun geçti

Kolay değildi, bunu sen seçtin

Saat değil, beden yorulur

Gece geçer ama izler kalır

Saçına düşen o beyazlar

Geçen yılların hatıralar

Bir ağırlık var içinde

Koşuyorsun durmadan yine

Yoruldun ama durmuyorsun

Duyuyor musun? Tık… tık…

Gündüz gece kardeşim, hep gündüz gece

Zaman durmaz, akar gider delice

Bak geçiyor her şey, gündüz gece

İz bırakır kalbinde sessizce

Gündüz gece kardeşim, hep gündüz gece

Ama asıl yara içinde kalır

Gece olunca aklına gelir

Keşkeler susmaz, konuşur durur

İnsan bazen kendini yorar

Dostlar gitti, hayaller bitti

Kendine duvar ördün şimdi

Kafanın içi dolu hâlâ

Ama kimse duymaz aslında

Gündüz gece kardeşim, hep gündüz gece

Zaman durmaz, akar gider delice

Bak geçiyor her şey, gündüz gece

İz bırakır kalbinde sessizce

Gündüz gece kardeşim, hep gündüz gece

Saat durmaz…

Hayat vurur…

Yorgunsun, biliyorum

Ama bak…

Hâlâ burdasın

En dibe düşünce anlarsın

Hâlâ ayağa kalkarsın

Her yara bir şey anlatır

Sen aslında güçlüsün, fark et

Zaman düşman değil sana

Sadece geçer yanından

İzler kalır, sen kalırsın

Hikâyen burada yazılır

Gündüz gece kardeşim, hep gündüz gece

Zaman durmaz, akar gider delice

Bak geçiyor her şey, gündüz gece

İz bırakır kalbinde sessizce

Gündüz gece kardeşim, hep gündüz gece

Gündüz… gece…

Hepsi geçer…

Ama sen kalırsın…