،
،
،
[Intro – Spoken female computer voice]

موزیک .،.،.،مِهدی،،،،عَباسی
.
،

[ورس ۱,رپر ۱]
هیچکی درکم نمی‌کنه، انگار تنهام تو این شهر
دلم پره، حرفام سنگین، ولی گوشا همه کر
تو خودم غرقم، شب تا صبح بیدارم
فکر و خیالم، مثل طوفان، برام انگار ِغم برام کرده کمین
می‌رم تو خیابون، هَندز فری تو گوشمه،من میمونم و بیتای غمگین
همه دور و ور منن، ولی انگار هیچکی نی، تو این مسیر
چشام خیسه، ولی نمی‌ذارم اشکامو ببینی
دلم می‌خواد داد بزنم،، ولی صدامو خدایی می‌شنوی؟

دردامو قایم می‌کنم، پشت یه لبخند مصنوعی
ولی تو دلم یه جنگه، خسته شدم از هر هیاهوی
هیچکی نمی‌فهمه چی تو سرمه، چی تو قلبمه
انگار من یه روحم، خودت ببین که چقدر سردمه
,
هه
[کروس،female vocal]
هیچکی درکم نمی‌کنه، هیچکی حالمو نمی‌فهمه
تو این دنیای شلوغ، دلم تنها مونده تنها رفیقم سایمه
هیچکی درکم نمی‌کنه، انگار باهمه غریبه‌م
ولی بازم می‌رم جلو، با قلب شکسته و پر از غمم

[ورس ۲]
تو آینه زل می‌زنم، خودمو نمی‌شناسم دیگه
این کیه تو قاب؟ انگار یه غریبه‌ست که خیلی غمگینه
خاطرات مثل خنجر، می‌رن تو قلبم یکی‌یکی
هر شب تو فکرم، می‌گم کاش بود یکی که بفهمه منی
دوستام دورم، ولی حرفامو بهشون نمی‌گم
چون می‌دونم آخرش بازم تنهام، خودم و خودم
خیابونای شهر، شاهد گریه‌های شبانم
ولی حتی اونا هم نمی‌فهمن چی تو دلم دارم

می‌نویسم رو کاغذ، دردامو با جوهر سیاه
شاید این بیتا یه روز برسه به گوش یکی که بخواد
بفهمه حالمو، ببینه زخمای تو قلبمو
ولی تا اون روز، من و تنهایی، تو این جنگ سرد

[کروس]
هیچکی درکم نمی‌کنه، هیچکی حالمو نمی‌فهمه
تو این دنیای شلوغ، دلم تنها مونده بی‌صدا
هیچکی درکم نمی‌کنه، انگار غریبه‌م با همه
ولی بازم می‌رم جلو، با قلب پر از غصه و غم

[بریج]
می‌گن قوی باش، نذار غما بشکننت
ولی نمی‌دونن تو دلم چی داره می‌گذره هر لحظه
یه جنگ داخلی، که هیچکس نمی‌بینه جز خودم
می‌جنگم با خودم، ولی بازم می‌مونم تو قفس خودم
شاید یه روز یکی بیاد، بگه من می‌فهممت
بگه تو تنها نیستی، منم تو اون دردام شریکم
ولی تا اون روز، من با بیتام حرف می‌زنم
تو این میکروفون، دردامو فریاد می‌کنم، می‌رم

[ورس ۳]
خیابونا تاریک، ولی من هنوز توشون راه می‌رم
با یه کوله‌پشتی پر از حسرت، که داره له می‌کنه منو
همه می‌خندن، ولی نمی‌دونن تو دلم طوفانه
انگار من یه بازیگرم، تو یه فیلم غمگین، بی‌پایان
دلم می‌خواد پرواز کنم، از این قفس بپَرم
ولی بالام شکسته، نمی‌تونم دیگه برم بالا
فقط می‌نویسم، بیتام شده رفیق شبهام
شاید یه روز این آهنگ، بشه فریاد قلبام

هیچکی درکم نمی‌کنه، ولی من تسلیم نمی‌شم
با هر زخمی که می‌خورم، بازم بلند می‌شم
این دردا منو نساختن، ولی قوی‌ترم کردن
یه روز می‌بینین، من از این تاریکی پر می‌کشم

[کروس]
هیچکی درکم نمی‌کنه، هیچکی حالمو نمی‌فهمه
تو این دنیای شلوغ، دلم تنها مونده بی‌صدا
هیچکی درکم نمی‌کنه، انگار غریبه‌م با همه
ولی بازم می‌رم جلو، با قلب پر از غصه و غم

[اوت‌رو]
هیچکی درکم نمی‌کنه، ولی من راهمو می‌رم
با بیتام، با رپم، دردامو به دنیا می‌گم
شاید یه روز یکی شنید، گفت منم مثل توام
تا اون روز، این میکروفون،تنها رفیقمه واسه قلب خستم