[Instrumental]

[Zwrotka1]
Siedzę na schodach z mgły, gdzie nic nie ma barw,
A każda kropla deszczu to cichy, stary dar.
Nie szukam słońca, nie ścigam światła,
W mojej ciszy echo minionych lat.
Jestem cieniem, co tańczy wolno,
W chłodzie wspomnień, co płyną z wolna.
Dlaczego śmiejesz się tak głośno, Radości?
Czy nie boisz się, że dźwięk rozsypie się w proch?

[Zwrotka2]
Ja jestem wiatrem, co goni słońce,
W moich dłoniach tańczą wszystkie barwy.
Rozbijam krople deszczu, niebo pieszcząc,
I śpiewam refren, którego nie znasz.
Nie boję się dźwięku, bo on jest życiem,
Każdy śmiech to kwiat, co rozkwita.
Lecz widzę w twoim cieniu cień, Smutku,
Czy nie tęsknisz do tego, co budzi się w nim?

[Refren Duet]
Jesteśmy dwiema nutami w jednej melodii,
Jedna cicha i głęboka, druga żywa i słodka.
Tańczymy w kółko, wokół serca,
Ty dajesz mu spokój, ja duszę rozpalam.
Ty uczysz głębi, ja uczę lotu,
Jesteśmy dwiema stronami tej samej monety.

[Zwrotka3]
Wiem, że w twoim tańcu jest to, co straciłem,
Ten rytm, co kiedyś znałem, a teraz zapomniałem.
Lecz w mojej ciszy jest coś, czego ty nie masz:
Głębia, co rodzi się po stracie.
A co, jeśli uśmiech to tylko ból w masce,
A co, jeśli światło to tylko mroczny cień w blasku?
Pozwól mi trwać w tym, co jest,
Bo w tym jestem najbardziej sobą.

[Zwrotka4]
Wiem, że masz rację, że twoja głębia to skarb,
Lecz pozwól mi zabrać cię choć na chwilę w górę.
Nie znikniesz, ja nie zniknę,
Po prostu zagramy w innym takcie.
Zabiorę cię w chmury, tam, gdzie słońce maluje,
Zobaczysz, że nawet cień w nim nie ginie.
On jest tylko cichym akcentem,
W wielkiej pieśni, co wiecznie trwa.

[Most]
[male+female]
A więc, weź mój cień w swoją jasność,
A ja dodam światło w twój mrok.
Niech deszcz spotka się ze słońcem,
I niech tęcza zagości w nas.
Bo w twoim oddechu widzę sens,
A w moim tańcu rodzi się cel.

[Outro]
[ male+female]
Jesteśmy dwoma dłońmi,
Co obejmują jedno serce.
Więc trwajmy w sobie,
Wiecznie.
[Instrumental]
[end]