เล่นกันมาตั้งแต่ยังเล็ก

เตะบอล วิ่งเล่นในทุ่งนา

โดดน้ำลุยโคลนจนค่ำฟ้า

ลุงแกหัวเราะร่า เห็นเรายุกยิกกันทุกครา

จนวันหนึ่งลุงบอกส่งไป

ลูกชายไป เรียนอังกฤษ

ไปหาความรู้ให้ชีวิต

ลุงบอกอย่างปลื้มจิต บอกจะได้ดิบได้ดี

เกือบสิบปีแล้วหนา

ไม่เคยกลับมา ให้เห็นหน้า

วันนั้นเจอที่สถานี

สาวสวยใส่เดรส สีชมพูพริ้วดี

ลุงบอกฉัน...

ลูกชายฉันโตเป็นสาว

เพื่อนชายนายโตเป็นสาว

หน้าสวยผมยาว

ลูกชายฉันโตเป็นสาว

อกโตผิวขาว

ลูกชายฉันโตเป็นสาว

ตอนแรกฉันยังอึ้งใจ

มองเธอแล้วใจสั่นไหว

ไม่รู้จะเรียกอะไร

สุดท้ายยิ้มให้ แล้วกอดแน่นด้วยใจ

ลุงเดินเข้ามาพูดอย่างภูมิใจ

บอกว่า ลูกฉันเป็นตัวของตัวเอง

ถึงจะเปลี่ยนไปทุกอย่าง

แต่จิตใจยังดี ไม่เคยเปลี่ยนเลย

ลูกชายฉันโตเป็นสาว

เพื่อนชายนายโตเป็นสาว

ไม่ต้องถามว่าเขาเป็นใคร

เขาเป็นคนที่ลุงรักหมดใจ

ลูกชายฉันโตเป็นสาว

แต่ก็ยังเป็นลูกลุง

คนเราเปลี่ยนได้ตามทางเดิน

แต่ความรักไม่ต้องแปรเปลี่ยน

จากลุงถึงลูกทุกวันเดือนปี

เธอคือความภูมิใจของครอบครัวนี้

จะชายจะหญิง ก็คนเหมือนกัน

ลูกลุงคนนั้น... ก็คือเพื่อนฉันเสมอไป...