Идел бит ул — мәңге агым,
Мәңге агым, җан агым.
Кара төндә дә, давылда —
Югалтмый ул юнәлешен.
Идел бит ул — йөрәк каным,
Халкым белән бер тамыр.
Ташкыннары — безнең язмыш,
Дулкыннары — моңлы җыр.
Күк күкрәсен, җилләр иссен —
Без бөгелмәс, сыгылмас.
Идел шаһит безнең көчкә,
Ул безнең белән тугры дус.
Идел буйларына барсам,
Тирән суын тыңлармын.
«Йөрәгемдә яра бар», — дип,
Серемне дә аңлар ул.
Ул күтәрер минем моңны,
Дингезләргә илтер ул.
Тормыш давылы артында
Яңа таңнар китерер ул.
