Każdy krzyczy głośno, ale mówi mało,

Kleją te teorie, ale prawdy w nich wcale,

Każdy z nich to sędzia, a wylewa własne żale,

Sami tworzą problem. a rozwiązania brak.

Sami tworzą świat, który topi się od wad.

"Prawda" dzisiaj tania, każdy to sprzedawca snów,

Podbijają stawki, ale nikt nie liczy słów,

Gdzieś w tym wszystkim ja, numer konta, a nie brat.

Czy to moja myśl, czy marketingowy slang?

Jak to zrobiłeś? Powiedz, jaki jest trik?

Śmiech pod nosem – „To proste”, ale dalej już nic.

W mediach piszą „zapracowałem”, Niby jak?

Bo kiedy patrzysz na ich drogę, to prowadzi przez czyjś hajs.

Na piechotę czy zepsutą windą – ale patrz, kto szybciej spada,

Mówią „każdy start jest równy”, ale on tak tylko gada.

Sny sprzedają w złotych ramach – słowa droższe od miliarda,

Ale kiedy zgasną światła, proszę wsadź se je do gardła.

Licytują fejm na pokaz, a tynk leci z ścian,

Budują wieże z cyfr i zasięgów, lecz to domek z kart.

Biegnę dłużej, wolniej może, ale grunt pod nogą mam,

Nie potrzeba mi fasady, kiedy mapa to mój plan.

Niech się śmieją, niech liczą – ich fortuna to jest żart,

Ja nie kupię tego cyrku, bo nie runie mój fundament jak runie ich świat.

Siedzę wśród ekranów, każdy mieni się tysiącem barw,

Płynie rzeka informacji, w której utoniesz od tak,

Każdy na TikToku ma dla ciebie tysiąc rad,

Milion słów na przodzie, każdy twierdzi że to fakt,

Ale klikniesz trochę głębiej – pusto, czemu, "żeby fambneil siadł",

Fejm to nowa waluta, liczby rosną, treści brak,

Filtr lepszy niż sumienie, maska lepsza niż ich twarz.

Mówią „bądź jak oni” – czyli jak, Fotoszop i fałsz?

Sorry, wolę dłuższą drogę niż przegraną przez falstart.

Na piechotę czy zepsuta windą – ale patrz, kto szybciej spada,

Mówią „każdy start jest równy”, ale on tak tylko gada.

Sny sprzedają w złotych ramach – słowa droższe od miliarda,

Ale kiedy zgasną światła, proszę wsadź se je do gardła.

Licytują fejm na pokaz, a tynk leci ze ścian,

Budują wieże z cyfr i zasięgów, lecz to domek z kart.

Biegnę dłużej, wolniej może, ale grunt pod nogą mam,

Nie potrzeba mi fasady, kiedy mapa to mój plan.

Niech się śmieją, niech liczą – ich fortuny to jest żart,

Ja nie kupię tego cyrku, bo nie runie mój fundament jak runie ich świat.

Słuchaj siebie, nie czekaj, aż los da znak,

Nie stój w miejscu, gdy świat już biegnie, bo zostaniesz sam,

Ryzyko to ogień, ale zimno gorszy stan,

Dawaj do boju, nie ma co, iść przez ten sam szlak.

Nie zgubiłem się – to ja wybieram swój szlak.