Wieczny

Słyszysz?… On był, zanim był pierwszy krok.

Pamięta ślady stóp, których już nie ma.

Mówią, że zna imiona tych... którzy zapomnieli siebie.

Gdy wszystko milknie — on wciąż śpiewa.

Szepcze wiatr pośród drzew – stary jak pierwsze sny,

Niesie w liściach szept imion, których nie pamiętasz ty.

Gdzieś za horyzontem drga niewidzialna nić,

Łączy nas z miejscem, gdzie nikt nie musi już iść.

Wieczny wiatr niesie pieśń, co przenika noc i dni,

Tka ją z gwiazd, z cieni mgieł, z tego, co w sercu śni.

Słuchaj – on zna każdy krok, każde pragnienie twych dróg,

Wieczny wiatr, stary mag – zna cię lepiej niż Bóg.

[Zwrotka 2

Czasem w blasku księżyca słyszysz, jak woła cię,

Jakby z dawnego świata, który ukrył się we mgle.

W jego oddechu drży echo utraconych lat,

Jakby pamiętał wciąż, każdy nasz pierwszy świat.

Wieczny wiatr niesie pieśń, co przenika noc i dni,

Tka ją z gwiazd, z cieni mgieł, z tego, co w sercu śni.

Słuchaj – on zna każdy krok, każde pragnienie twych dróg,

Wieczny wiatr, stary mag – zna cię lepiej niż Bóg.

Może to on…

Może to my…

Może to echo pradawnej gry…

Może już był, zanim był świat –

Może to on…

Wieczny wiatr.

Wieczny wiatr niesie pieśń, co przenika noc i dni,

Gdy zapomnisz, kim jesteś – on ci przypomni sny.

Słuchaj – bo w jego pieśni drzemie ukryta moc,

Wieczny wiatr, stary mag – prowadzi nas przez noc.

...gdy wszystko śpi...

...he still remembers...

...on niesie imię..

...które zgubiłeś we mgle...

Aaaah... aaah... wieczny wiatr... aaaah…

Aaaah... niesie nas... aaaah…

On… pamięta…