Kiedy już znajdę się w życiu nowym

Gdzie spokój błogi siądzie na dłoni,

Wreszcie odnajdę szczęścia podkowy

Z goryczy wspomnień pobiegnę do nich.

I z trosk bagaży w ciszy zadumie

Ujęty ciepłem w czułych promykach,

Zobaczę w tęczy miłości strumień,

Który już nigdy nie zechce znikać.

Zmartwienia splotą z chęcią serdeczność

Zmienią się w lekkość smutek z tęsknotą,

Ufnie podążę tą drogą wieczną:

Tam będzie płynął zbawienia potok.

----------------------------------

© Zenon Greinert (2025)