เคยไหมหัวใจสั่นไหว...แค่เจอใครบางคน

เหมือนเคยรู้จักกันมาก่อน...จากกาลครั้งหนึ่งนานแสนนาน

สายตาเธอมองฉัน เหมือนอ่านใจฉันทุกอย่าง

ทั้งที่เราเพิ่งพบหน้ากัน...ไม่นาน

บางสิ่งไม่มีเหตุผล แต่ใจมันจำแม่นยิ่งกว่าใคร

กลิ่นหอมลมบางเบา เหมือนเรานั้นเคยเคียงไหล่

เสียงหัวเราะที่ฉันคุ้นเคย...มันใช่เลยไม่ผิดไป

คงไม่บังเอิญใช่ไหม ที่เราได้มาเจอ

นี่คงเป็นบุพเพสันนิวาส...ที่ฟ้าเขาขีดให้เราเดินร่วมทาง

แม้จะผ่านกี่ชาติ กี่ภพ ก็ยังหากันจนเจอไม่จาง

เธอคือใจฉันในอีกชีวิต...คือความคิดถึงในยามหลับฝัน

แม้โลกจะหมุนเปลี่ยนเวียนพัน...แต่ใจฉันยังคงจำเธอ

หากเคยรักกันในชาติก่อน...ก็ขอให้รักนี้เป็นคำตอบ

เราจะเดินร่วมทางกันต่อ...แม้เวลาจะพัดพาไปไกล

จะขอรักเธอทุกชาติภพ แม้ต้องเริ่มต้นใหม่

ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ...หัวใจฉันก็จะรอ

นี่คงเป็นบุพเพสันนิวาส...ที่ฟ้าเขาขีดให้เราเดินร่วมทาง

แม้จะผ่านกี่ชาติ กี่ภพ ก็ยังหากันจนเจอไม่จาง

เธอคือใจฉันในอีกชีวิต...คือความคิดถึงในยามหลับฝัน

แม้โลกจะหมุนเปลี่ยนเวียนพัน...แต่ใจฉันยังคงจำเธอ

ใต้แสงจันทร์หรือแดดเช้า ใจเรายังตามหา

แม้พรหมลิขิตเล่นกลให้ไกลตา

แต่ใจเราไม่เคยห่าง

นี่คือบุพเพสันนิวาส...คือรักแท้ที่ไม่ต้องเอ่ยคำ

แม้เกิดใหม่ร้อยพันครั้ง ฉันก็ยังจะรักเธอเหมือนเดิมทุกวัน

เพียงสบตาเธอก็รู้ทัน...ว่าเราเคยเป็นของกันและกัน

เธอคือบ้าน คือใจ คือฝัน...คือบุพเพสของฉันเสมอมา