KOLĘDA ZWROTNA

W telewizorze premier znów obiecuje cud,

Że spadną ceny, choć w portfelu tylko lód.

A my w tej pogoni, w amoku, w kolejce,

Kupujemy bzdury, bo tak każe serce...

...albo algorytm, co nam śledzi sny,

Byś wydał ostatni grosz, byś nie był dziś zły.

Trzy patelnie, krem na cellulit i masażer do stóp,

Świąteczna promocja – duchowy to trup.

Wesołych świąt, radosnych rat,

Niech rośnie dług, niech pęka świat!

Kupuj co chcesz, byle było w brokacie,

Nieważne, że w styczniu znów łata na łacie.

Ciesz się i skacz, gdy rozrywasz papier,

Choć to co tam jest, to tylko grat i kiczowaty lakier!

Pod choinką stos, kartonów góra lśni,

Wujek dostał krawat w krzykliwe, złote dni.

„Och, jaki piękny!” – krzyczy wniebogłosy,

A w duchu już myśli: „Co za fajans... wyrwę sobie włosy!”

Uśmiech numer pięć, pamiątkowe zdjęcie,

Prezent to sukces, to życia zwieńczenie.

Ale gdy zgaśnie ostatnia z choinkowych świec,

Wszystko idzie do szafy albo w piec.

Chwała zakupom na wysokości,

Niech pękną limity Twojej cierpliwości!

Pokłon oddajmy wielkiej witrynie,

Co nie kupione – w piekle zaginie!

Ciesz się i skacz, rozrywaj celofan,

Dziś ty nie biedak, dziś wielki Pan!

Karp pływa w occie, brat kłóci się z bratem,

O to, kto bardziej Polskę sprzedał minionym latem.

Telewizor mruga, ktoś tam śpiewa o pokoju,

Gdy my tu giniemy w tym rodzinnym boju.

Byle do deseru, byle do sernika,

Gdy sens tej wieczerzy pod obrusem znika.

Liczy się tylko, co lśni na tablecie,

Najsmutniejsza szopka na tym całym świecie.

Głęboko w szufladzie, obok kurzu i mroku,

Prezent poczeka do przyszłego roku.

Zdejmiemy papier, zmienimy imię na metce,

I pchniemy ten szmelc w inne naiwne ręce.

Polityk się śmieje, reklama nas mami,

A my... wymieniamy się kartonami.

Świeć się plastiku, lśnij nam plastiku,

Mamy sto bzdur w każdym koszyku!

Święta to góra śmieci i folii,

Żyjemy w wielkiej, radosnej niewoli!

Ciesz się z prezentu, choć to chiński szmelc,

Zanim go szafa będzie musiała połknąć i strzec!

Pamiętaj synku, pamiętaj córo,

Życie jest tylko wielką fakturą.

Za rok to samo...

To samo...

...z tym samym kiczowatym krawatem,

Więc oczekujmy przyszłych świąt zatem!

„Dziękujemy, zapraszamy ponownie!”

RETURNING CAROL

On TV, the Prime Minister’s promising miracles once more,

That prices will drop—though your wallet’s just ice at the core.

And we chase them blindly, dazed in endless queues,

Buying useless trinkets, just because our hearts…

…or the algorithm tracking dreams we’ve barely dared to speak,

Demands you spend your last coin, just so you won’t feel bleak.

Three frying pans, anti-cellulite cream, and a foot massager to boot—

Merry holiday sale! A spiritual ghost, truth be told.

Merry Christmas, joyful bailouts,

May your debt swell, may the world detonate!

Buy what you crave, as long as it’s brocade,

Who cares if come January, you’re patching holes you’ve made?

Jump for joy as you tear the paper wide—

Even if it's junk wrapped in gaudy lacquer, glorified!

Beneath the tree, a mountain of boxes gleams,

Uncle got a tie—gold, loud, absurd dreams.

“Oh, how stunning!” he cries to the skies so loud,

While thinking inwardly: “What ceramic trash… I’ll tear my hair out now!”

Smile number five, posed for the family frame,

The gift = triumph, life’s grand acclaim.

But once the last bulb on the tree burns out,

It all vanishes—to the closet or the grate’s snout.

Hail the purchases, exalted high,

May your patience crack beneath the sky!

Bow down to the grand display,

What’s unbought? May it rot away!

Jump and cheer, rip open the wrap—

Today you’re not poor—you’re the crowned chap!

Carp swims in vinegar, brother fights with brother,

Arguing who sold Poland harder than the other.

The TV flickers—someone sings of peace so sweet,

While we perish here in this family war, discreet.

Just hold on till dessert, till the cheesecake’s served,

While meaning of this supper silently unnerved.

All that matters now is what glows on your screen—

The saddest Nativity this world’s ever seen.

Deep in the drawer, amid dust and shade,

This gift will wait for next year’s parade.

We’ll peel off the paper, change the tag’s name,

And pass on this fake to another naïve frame.

The politician laughs, ads keep us charmed,

And we… just swap cardboard, disarmed.

Shine on, plastic! Glow for us, fake gilt!

Our baskets overflow with nonsense, guilt!

Christmas is mountains of trash and foil,

We live in joyful, festive toil!

Rejoice in your gift—though it’s Chinese kitsch—

Soon your wardrobe will devour it, stash it in its niche!

Remember, son, remember, daughter dear,

Life’s just one long invoice, year after year.

Next year: the same...

The same...

…with that same garish tie again.

So let us await next Christmas then!

“Thank you! Please come again!”