(intro)

(Zwrotka 1)

Gdy niebo przygasa pod ciężarem chmur,

A cisza w pokoju wyrasta jak mur,

Nie szukaj na siłę wielkiego wybuchu,

Nadzieja przychodzi po cichu, na palcach, w bezruchu.

(Refren)

To Urszula jest słońcem, co wschodzi w połowie nocy,

Daje nam skrzydła, gdy braknie już tchu i mocy.

Jak mały płomień, co mrok na kawałki tnie,

Mówi: „Wytrzymaj, to jeszcze nie kończy się”.

(solo)

(Zwrotka 2)

Może to zapach kawy o siódmej rano,

Albo to słowo, co wczoraj niechcący skłamano,

A dzisiaj naprawia świat prostym gestem ręki,

Zmieniając w muzykę te najtrudniejsze lęki.

(Refren)

To Urszula jest słońcem, co wschodzi w połowie nocy,

Daje nam skrzydła, gdy braknie już tchu i mocy.

Jak mały płomień, co mrok na kawałki tnie,

Mówi: „Wytrzymaj, to jeszcze nie kończy się”.

(solo)

(Zwrotka 3)

Nie musisz od razu widzieć całego brzegu,

Wystarczy ten krok, choćbyś szedł w gęstym śniegu.

Ona jest ziarnem, co pęka pod twardą ziemią,

Budząc te siły, co w każdym z nas pewnie drzemią.

(Refren)

To Urszula jest słońcem, co wschodzi w połowie nocy,

Daje nam skrzydła, gdy braknie już tchu i mocy.

Jak mały płomień, co mrok na kawałki tnie,

Mówi: „Wytrzymaj, to jeszcze nie kończy się”.

(solo)

(Zwrotka 4)

Więc jeśli dziś czujesz, że tracisz swój pewny grunt,

W sercu cichutko podnieś ten mały bunt.

Spójrz w stronę okna, tam gdzie się rodzi dzień,

Nadzieja to światło, co zawsze wygrywa z cień.

(Refren)

To ona jest słońcem, co wschodzi w połowie nocy,

Daje nam skrzydła, gdy braknie już tchu i mocy.

Jak mały płomień, co mrok na kawałki tnie,

Mówi: „Wytrzymaj, to jeszcze nie kończy się”.

(outtro)