เธอจากฉันไม่มีคำลาสักคำ

กับน้ำตาที่มันไหลซ้ำ ทุกคืน

รูปถ่ายเรายังวางตรงหัวเตียง

แต่ไม่มีเสียง เธอ ให้ยืนยันว่าเคยรักกัน

เธอกับเขานั้นเดินจากไป

ทิ้งฉันไว้ กับคำถามมากมาย

เจ็บจนใจมันช้ำลึกเกินจะรับไหว

บอกตัวเองซ้ำๆไว้ ว่าอย่าร้องไห้ อีกเลย

หัวใจมันไม่ใช่ก้อนหิน

เหยียบจนจมมิดดิน ครั้งเดียวก็สลาย

ที่เหลืออยู่มีแค่เพียงร่างกาย

แต่ไม่มีหัวใจ... ให้เธอคงไม่มี

จะกลับมาขอร้องให้ฉันเห็นใจ

กลับมาได้ไหม อยากให้เราเหมือนเดิม

แต่มันสายไปแล้ว... ฉันคือคนไม่มีหัวใจ

เคยฝันถึงวันที่เธอจะกลับมา

แต่มันแค่ลมผ่านพัดพา ใจให้เจ็บ

คนที่ยืนตรงนี้ไม่ใช่คนเดิม

เพราะใจมันแตกเกิน จะเก็บอีกต่อไป

คำขอโทษของเธอมันเบาเกินไป

เมื่อเทียบกับน้ำตาที่เคยเสียไป

จะให้รักซ้ำอีกครั้งคงทำไม่ได้

ขออยู่กับความว่างเปล่าไป อย่างคนไม่มีใจ

หัวใจมันไม่ใช่เหล็กกล้า

เจ็บเพียงคราหนึ่งก็ล้า ไม่อยากเริ่มใหม่

เธอเคยทำให้รักต้องสลาย

ตอนนี้แม้เธอเสียดาย...

แต่ฉันคือคนไม่มีหัวใจ... อีกต่อไป...

(oooh)aaa.aaaaaaa(oooh)