ตื่นมาในเมืองที่วุ่นวาย

มองไปทางไหนก็เห็นแต่คนเขาวิ่งกัน

กลับมาดูตัวเอง ทำไมยังอยู่ที่เดิมที่ฝัน?

รองเท้าคู่เดิมเปื้อนฝุ่นมานาน... แต่ใจยังเต้นไม่หยุดพัก

ใครจะมองว่าเพ้อเจ้อ (ก็ช่างเขา!)

ใครจะบอกว่าเพ้อฝัน (ก็ให้เขาพูดไป!)

เพราะคนที่จะกำหนดชีวิต คือฉันคนนี้ไม่ใช่ใคร!

ตะโกนออกมาให้โลกได้รับรู้

ว่าล้มกี่ครั้งฉันก็ยังจะสู้ไหว!

เจ็บจนชิน แต่มันไม่สิ้นเยื่อใย

ความสำเร็จไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือการไม่ยอมแพ้!

ดีดตัวขึ้นมา จากดินสู่ดาว

เส้นทางจะยาว ฉันจะไปให้สุดไกล

ไม่ต้องมาเห็นใจ ไม่ต้องมาสงสาร

ขอบคุณทุกคำวิจารณ์ที่มันเป็นแรงผลักดัน

ความเหนื่อยในวันนี้ คือปุ๋ยให้ดอกไม้ในวันนั้น

วันที่ฉันยืนบนจุดสูงสุด... แล้วยิ้มให้ความพยายาม

ตะโกนออกมาให้โลกได้รับรู้

ว่าล้มกี่ครั้งฉันก็ยังจะสู้ไหว!

เจ็บจนชิน แต่มันไม่สิ้นเยื่อใย

ความสำเร็จไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือการไม่ยอมแพ้!

ดีดตัวขึ้นมา จากดินสู่ดาว

เส้นทางจะยาว ฉันจะไปให้สุดไกล

ทางที่เดินมันอาจจะมืดมน

แต่แสงสว่างมันอยู่ในใจคน... ทุกๆ คน

1.. 2.. 3.. ไป...

ตะโกนออกมาให้โลกได้รับรู้

ว่าล้มกี่ครั้งฉันก็ยังจะสู้ไหว!

เจ็บจนชิน แต่มันไม่สิ้นเยื่อใย

ความสำเร็จไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือการไม่ยอมแพ้!

ดีดตัวขึ้นมา จากดินสู่ดาว

เส้นทางจะยาว ฉันจะไปให้สุดแรง

ฉันจะก้าวไปให้สุดแรง...

(ไม่หยุดแค่นี้!)