เปลี่ยนอดีตให้เป็นฝัน

ให้ภาพเก่าๆ หลับตาลงและจางหายไป

เก็บวันนั้นไว้แค่รอยยิ้มบางเบา

ไม่ต้องเจ็บซ้ำในใจอีกที

เปลี่ยนปัจจุบันให้เป็นวันวาน

ให้เรื่องพลั้งพลาดกลายเป็นตำนาน

ให้กลายเป็นเพียงแค่เรื่องตลกที่ผ่านไป

ทั้งที่ครั้งหนึ่ง เคยเจ็บ เคยจม เคยหลบอยู่ตรงนั้นจนแทบตาย

เปลี่ยนความรำคาญให้เป็นบทกวี

เปลี่ยนความอึดอัดในใจ ให้กลายเป็นการควบคุมลมหายใจที่ดี

เปลี่ยนคำพูดที่ติดลบ จากทุกๆคน ให้เป็นถ้อยคำมีความจริงใจ

เปลี่ยนความไม่เข้าใจให้กลาย การไว้ใจกันและกัน

เปลี่ยนจุลินทรีให้เป็นบทสรุปสุดท้ายของโลกนี้

ให้มันมีแค่เรื่องเล็กๆ ในโลกที่สงบของสองเรา

ให้มันดูไร้ค่าในสายตาผู้คนที่มองเข้ามา

แต่ส่วนลึกมันลึกสุดใจ ไม่มีใครที่รับรู้ได้ (เธอรู้ใช่ไหม) ความฝันนั้นเป็นเรื่องจริง

เปลี่ยนตำนานให้เป็นลานว่างเปล่าอดีตกาล

ปล่อยให้มันเลือนลางลอยหายไป ให้มันแปรรูปไปตามกาลเวลา

ไม่ต้องเฝ้าตามเงาของใคร

เขียนเรื่องใหม่ลงไปบนพื้นดินตรงหน้า

เปลี่ยนทุกคำศรัทธา ให้เป็นการท้าทาย

เปลี่ยนคืนวันที่มันยาวนาน ให้กลายเป็นเพียงแค่โฆษณา ที่สร้างมาให้เราหลงทาง

เปลี่ยนความทรงจำทุกอย่างที่มี

ให้เป็นสถานที่มันสุขลำ้ ……..

เปลี่ยนความรำคาญให้เป็นบทกวี

เปลี่ยนความอึดอัดในใจ ให้กลายเป็นการควบคุมลมหายใจที่ดี

เปลี่ยนคำพูดที่ติดลบ จากทุกๆคน ให้เป็นถ้อยคำมีความจริงใจ

เปลี่ยนความไม่เข้าใจให้กลาย การไว้ใจกันและกัน

เปลี่ยนจุลินทรีให้เป็นบทสรุปสุดท้ายของโลกนี้

ให้มันมีแค่เรื่องเล็กๆ ในโลกที่สงบของสองเรา

ให้มันดูไร้ค่าในสายตาผู้คนที่มองเข้ามา

แต่ส่วนลึกมันลึกสุดใจ ไม่มีใครที่รับรู้ได้ (เธอรู้ใช่ไหม) ความฝันนั้นเป็นเรื่องจริง

ถ้าทุกความทรงจำ

แค่ร่างหยาบของความหมาย

ฉันจะค่อยๆ แกะร่างนั้น

ให้กลายเป็นถ้อยคำเรียบง่าย

เปลี่ยนความรำคาญให้เป็นบทกวี

เปลี่ยนความอึดอัดในใจ ให้กลายเป็นการควบคุมลมหายใจที่ดี

เปลี่ยนคำพูดที่ติดลบ จากทุกๆคน ให้เป็นถ้อยคำมีความจริงใจ

เปลี่ยนความไม่เข้าใจให้กลาย การไว้ใจกันและกัน

เปลี่ยนจุลินทรีให้เป็นบทสรุปสุดท้ายของโลกนี้

ให้มันมีแค่เรื่องเล็กๆ ในโลกที่สงบของสองเรา

ให้มันดูไร้ค่าในสายตาผู้คนที่มองเข้ามา

แต่ส่วนลึกมันลึกสุดใจ ไม่มีใครที่รับรู้ได้ (เธอรู้ใช่ไหม) ความฝันนั้นเป็นเรื่องจริง

เปลี่ยนความรำคาญให้เป็นบทกวี

เปลี่ยนลมหายใจที่หงุดหงิดให้มีท่วงที

เปลี่ยนคำบ่นเป็นถ้อยคำที่มีดอกไม้

เปลี่ยนความไม่เข้าใจให้กลายเป็นใจที่อภัย

เปลี่ยนจุลินทรีให้เป็นบทกวีที่ถูกเล่า

เรื่องเล็กๆ ในโลกเงียบๆ ของเรา

ถ้าชีวิตมันยุ่ง มันรก มันดูมั่วซั่วไป

ฉันจะเปลี่ยนทุกอย่างตรงหน้า

ให้กลายเป็นถ้อยคำอ่อนไหวของเราเอง