แสงตะวันยามเช้า ส่องเงาแม่น้ำโขง

เสียงเรือเบิ่งฮ้อง ฮุ่งฮ้องก้อง ดั่งใจปอง

คนเชียงคานแต่งโต๋ แต่งใจ๋ คองคอย

รอฮอดมื้อคอย วันบุญออกพรรษา

แม่เฒ่าเตรียมบายศรี พ่อใหญ่กะสวดมนต์

เด็กน้อยหาบกระทง พากันลงหาดทราย

ใจหายเมื่อฮู้ว่า ฮอดวันลา พรรษา

แต่ใจยังอุ่นกว่า เมื่อได้มาฮ่วมบุญกัน

ฮอดแล้วเด้อ...มื้อออกพรรษา

เสียงฮ้องวัดดังก้องมา เชียงคานเฮืองบุญงาม

กระทงลอยลำน้ำโขง พาใจพ่องลอยตาม

ขอพรให้สุขงาม ฮอดปีใหม่ ให้อิ่มใจ๋

บั้งไฟพญานาค สิขึ้นลอยฟ้าไกล

คือคำสัญญาใจ๋ บ่ว่าห่างหายไป

ปีหน้าสัญญาเด้อ สิเขียนฮักลงฟ้า

บอกว่า...ใจเฮายังบ่เปลี่ยนแปลง

ลำเพลินม่วนใจ๋ คนเฒ่าคนแก่มาเต้นไป๋

เด็กน้อยใหญ่ วิ่งเล่นริมโขง พาใจ๋ม่วน

พ่อใหญ่เป่าแคน เสียงดัง ฮ้องฮวนปาก

บั้งไฟพญานาค ลอยขึ้น สู่ฟ้า

ฮอดแล้วเด้อ...มื้อออกพรรษา

เสียงฮ้องวัดดังก้องมา เชียงคานเฮืองบุญงาม

กระทงลอยลำน้ำโขง พาใจพ่องลอยตาม

ขอพรให้สุขงาม ฮอดปีใหม่ ให้อิ่มใจ๋

บั้งไฟพญานาค สิขึ้นลอยฟ้าไกล

คือคำสัญญาใจ๋ บ่ว่าห่างหายไป

ปีหน้าสัญญาเด้อ สิเขียนฮักลงฟ้า

บอกว่า...ใจเฮายังบ่เปลี่ยนแปลง

กระทงลอยน้ำไหล พาใจพ่อง ลอยตามไป

กระทงลอยไกล๋ น้ำโขงไหล บ่เคยเซา

คือฮักเฮา ที่บ่เคยจางหาย น้อหล่า

ออกพรรษาปีหน้า...สิมาฮ่วมบุญนำกัน ...