Dziś zaczniemy wszystko od zera,

Ja scenariusz, napiszę tu w mig.

Ty z miłości będziesz umierał,

Heroinę ja zagram jak nikt.

Utkam akcję od słowa do słowa,

Tak by z biglem potoczył się film,

Mocny prolog, w alkowie rozmowa,

Lokaj w czerni i intrygi nić.

Dużo zbliżeń, stop klatek, a cięcie,

Tylko wtedy, gdy ocean łez.

Drobny deszcz, auta ślizg na zakręcie,

Ty z kliniki list długi mi ślesz.

Akcję zwalniam, by mocniej przyspieszyć,

Ty już zdrowy napadasz na bank.

Potem Moskwa, Rzym nocą i Cieszyn,

Bo w Cieszynie ja rodzinkę mam.

Potem znowu Holywood i bale,

Wielkie lustra, kreacje jak sen.

Heroina się musi wyszaleć,

A ty za mną się włóczysz jak cień.

Mnie na rękach tu noszą hrabiowie,

Książę Kentu wypalił se w łeb,

Honorowo się znalazł, nie powiem,

To dżentelmen, nie jakiś tam kiep.

Wielbicieli wokoło bez liku,

A ty cierpisz, szalejesz bez tchu,

A ja tańczę na balach do świtu,

I w szampanie się kąpię co rusz.

Szejka syn, ambasador i konsul,

Tracą forsę, że aż szkoda ich.

Złoto, perły, diamenty i kolie,

Już od rana, pod drzwi znoszą mi.

Ja ci zawsze coś z tego odpalam

Na otarcie rzęsistych twych łez.

I to będzie historia wspaniała,

No i film będzie miał hepi end.

Będzie miał hepi end.

Hepi end.