Jest coś, co rozbudza emocje,

przykuwa ciekawość wszystkich

każdy to przeżył, a jeśli nie,

pragnie mieć nowych bliskich.

A ja patrzę, jak świat się kołysze,

jak pary trzymają się w ciszy,

czasem myślę, że mogłabym tak trwać,

gdyby ktoś też chciał mnie tak znać.

Nie napiszę już piosenki o miłości

to ostatni raz, nigdy więcej

bo jeszcze stwierdzę, że to moje,

bo jeszcze w miłość uwierzę.

Co prócz tego daje szczęście?

eksploduje z braku spełnienia

Nie inspiruje mnie już nikt

pora czekać na inne wcielenia.

Zostawmy miłość młodym

nawet jeśli napiszą niedbale

u nich płonie ten ogień

I tak zrozumiemy doskonale.

Może w ich dłoniach jest klucz do wszystkiego,

co w nas umarło po drodze do niego,

oni wciąż wierzą, że jutro to cud,

a my już wiemy, że czas nie zmienia nut.

Nie napiszę już piosenki o miłości

to ostatni raz, nigdy więcej

bo jeszcze stwierdzę, że to moje,

bo jeszcze w miłość uwierzę.

Co prócz tego daje szczęście?

eksploduje z braku spełnienia

Nie inspiruje mnie już nikt

pora czekać na inne wcielenia.

Napiszę może jeszcze

kiedy poczuję dotyk, niczym przed samym końcem,

kiedy przejdą mnie dreszcze,

poczuję, nie wiem jakim kosztem.

Nie napiszę już piosenki o miłości

to ostatni raz, nigdy więcej

bo jeszcze stwierdzę, że to moje,

bo jeszcze w miłość uwierzę.

Co prócz tego daje szczęście?

eksploduje z braku spełnienia

Nie inspiruje mnie już nikt

pora czekać na inne wcielenia.

Nie napiszę (nie nie) już piosenki o miłości

to ostatni raz, nigdy więcej (oo)

bo jeszcze stwierdzę, że to moje,

bo jeszcze w miłość uwierzę. (no no no)

Co prócz tego daje szczęście?

eksploduje z braku spełnienia (oo)

Nie inspiruje(o nie) mnie już nikt

pora czekać na inne wcielenia.