เคยปลูกต้นรักเรียงราย หวังใจให้เขาแล

รดน้ำใส่ปุ๋ยดูแล รอแค่ชายหันมา

แต่เขากลับมองข้ามไป ไม่แลเลยแม้สายตา

ต้นรักที่เคยปลูกมา แห้งเฉาเพราะเขาไม่สน

เบ่งบานเป็นดอกรักแท้ งดงามแต่ไร้คนชม

หวานละมุนละไมในลม รักถมให้หมดทั้งใจ

แต่เธอกลับปีนต้นงิ้ว ทั้งที่มันมีหนามมากมาย

ใจเธอไม่กลัวอะไร หรือว่ารักเขาจนลืมตัว

ไม่รักดีจริงจริง เลือกรักหญิงมีคู่

อย่างนั้นเขาเรียกเป็นชู้ รู้ไหมทำคนต้องช้ำ

เด็ดดอกงิ้วบานไสว ให้แฟนเขาทัดไว้แนบขำ

ชื่นชมว่าเป็นยอดชู้ใจดำ

แล้วเหยียบดอกรักซ้ำ ให้ฉันจมลงดิน

อยากถามเธอสักคำ ว่าทำแบบนั้นเพื่อใคร

ดอกรักที่ฉันตั้งใจ ทำไมจึงไม่เคยมอง

หรือเพราะไม่มีหนามแทง เลยไม่เร้าใจเหมือนดงหนามงิ้วทอง

เธอจึงเลือกเดินลัดคลอง ไปรักของคนอื่นแทน

เจ็บแทบขาดใจมื้อนี้ น้ำตารินไหลอาบแก้ม

ปลูกต้นรักมาเป็นแรมปี แต่ไม่มีวันได้เด็ดดอม

เธอปล่อยให้ฉันรอคอย ละเมอฝันลอยในอ้อม

ดอกรักแท้ที่ฉันหอม ยังสู้ดอกใคร่เธอไม่ได้เลย

ไม่รักดีจริงจริง เลือกรักหญิงมีคู่

อย่างนั้นเขาเรียกเป็นชู้ รู้ไหมทำคนต้องช้ำ

เด็ดดอกงิ้วบานไสว ให้แฟนเขาทัดไว้แนบขำ

ชื่นชมว่าเป็นยอดชู้ใจดำ

แล้วเหยียบดอกรักซ้ำ ให้ฉันจมลงดิน

ดอกรักฉันยังรอเธอ ถ้าเธอเลิกเพ้อเมื่อใด

อยากให้รู้ไว้ในใจ ยังมีคนหนึ่งที่รักจริง

แต่หากใจเธอไม่เปลี่ยน ก็ขอให้ปีนงิ้วต่อไปให้ถึงยอดปลายกิ่ง

หวังว่าหนามที่ทิ่มติง จะสอนเธอให้รู้ว่ารักจริง…มีค่าเพียงใด...