Posłanie moje skrapiam łzami

Smutek jak brzemię mnie przygniata

Zgryzota trawi moje lata

I serce plami...

Lecz oto znów podnoszę głowę

Bo mnie wzmocniłeś swoim słowem

I sens nadałeś moim dniom

I objawiłeś mi swą miłość

I Ojcze to co się skrzywiło

Wyprostowałeś wszystko to

Co było dla nas niemożliwe

Daleko więcej niż wątpliwe

Ze względu na ciał naszych mdłość

To nam w Chrystusie uczyniłeś

Obmyłeś usprawiedliwiłeś

I obdarzyłeś chwałą swą

Wszystko się Ojcze nowym stało

Jakże ci za to mam dziękować?

Wszelkie uczynki wszelkie słowa

To wciąż za mało

Co było dla nas niemożliwe

Daleko więcej niż wątpliwe

Ze względu na ciał naszych mdłość

To nam w Chrystusie uczyniłeś

Obmyłeś usprawiedliwiłeś

I obdarzyłeś chwałą swą