Odrzuć daleko nagrobną płytę

Za tym, co było wszelkie tęsknoty,

Jeszcze podążysz za marzeń szczytem

Po co masz chłodu odczuwać dotyk.

Zobacz nadzieję w płomykach świeczek

Która otuli serce strapione,

Ogień wraz z dymem smutki powlecze

Szczęścia założysz cenną koronę.

Getta lontano la lapide funeraria.

Ogni nostalgia per ciò che è stato,

Seguirai ancora il culmine dei tuoi sogni.

Perché dovresti sentire il tocco del freddo?

Pozwól oddalić się wielkim żalom

Odzyskasz wreszcie swoją tożsamość,

Niech pęknie bólu nadęty balon

I za radości pozostań bramą.

Getta lontano la lapide funeraria.

Ogni nostalgia per ciò che è stato,

Seguirai ancora il culmine dei tuoi sogni.

Perché dovresti sentire il tocco del freddo?

Uśmiech zawita do łzawych oczek

A fundamenty kiedyś piaskowe,

Splotą uczucia trwałe warkocze

Z natrętnych myśli uwolnią głowę.