[Intro – Chant Hook]
Awit ng ninuno, lakas ng dugo
Hakbang ng tapang, puso'y totoo
(×2)

[Verse 1]
Gising sa ingay ng kalsadang maulap
Bitbit ang alaala ng bundok na tahimik
Sa bawat yapak, tanikala'y bumibitaw
Ang dugong kayumanggi'y muling sumisigaw

Laban sa dilim ng mundong mekanikal
Koneksyon sa lupa, sa ugat ay radikal
Ang tinig ng lolo, gabay sa ‘king isip
"Anak, huwag mong kalimutan kung saan ka nagsimula."

[Chorus – Ethnic Chant Style]
Dugo ko'y apoy, puso'y mandirigma
Tinig ng ninuno'y gabay sa bawat gera
(×2)

[Verse 2]
Mga aninong naglalakad sa liwanag ng ilaw
Hinahanap ang hustisya sa gitna ng lumbay
Bitbit ang dasal ng katutubong awit
Habang pinipinta sa pader ang galit

Hindi ito kwento ng kahapon lang
Ito’y sigaw ng ngayon, kalaban ang tanikala’t bangungot
Sa bawat tibok, alay ko'y laban
Para sa lupang sinilangan at kalayaang tunay

[Chorus]
Dugo ko'y apoy!
— Puso'y mandirigma!
Tinig ng ninuno
— Gabay sa bawat gera!
(×2)

[Bridge]
Hindi lang ingay ang paligid—ito’y paalala.
Ang bawat tunog, bawat yabag, may pinagmulan.
Sa likod ng mga pader at trapikong galit,
Naroon ang tinig ng lahi, sumisigaw ng: “Ipagpatuloy mo.”

[Final Chorus]
Sa bawat hakbang, sigaw ng kalayaan
Sa bawat tibok, ang puso’y handang lumaban
Dugo ng mandirigma, ang agos ng pag-asa
Sa lungsod man o bundok, ako’y di mawawala

Awit ng ninuno, lakas ng dugo
Hakbang ng tapang, puso'y totoo
(×2)