Verse 1
Nung una, “salamat” lang ang kaya kong ibigay
Sa bawat “I love you” mo, hindi ko maibalik agad sa’yo nang sabay
’Di ko alam kung bakit isang araw, nagulat na lang ako
“Mahal ko” na ang tawag ko sa’yo—
parang puso ko ang kusang nagsabi nito.

Verse 2
At nang maramdaman ko na mahal na kita,
Ayun—boom—wala na kong paki kahit buong lahi pa
Ang magsabi na hindi tayo bagay
Kasi alam ko, binigay ka ni Lord para sa’kin, walang sablay
Hindi aksidente, kundi sagot sa bawat dasal
Ikaw ang biyayang ’di ko hiniling pero ibinigay nang ganap.

Chorus
Kahit madalas ikaw ang may toyo, may tampo, may selos pa minsan
Ok lang ’yon, mahal, tanggap ko, kasama sa pagmamahalan
At kahit may isang libong dahilan para ka iwanan
May isang dahilan para ka ipaglaban—
At ’yon ang pinakamatibay na salita:
Mahal kita.

’Yan ang salitang kayang tapatan
Ang isang libong dahilan
Ikaw ang minahal ko noon
At ikaw pa rin hanggang may bukas—
Kaya “mahal ko” ang tawag ko sa’yo.

Verse 3
Minsan iniisip ko kung bakit ganito
’Yung puso kong dati sarado, biglang bumukas para sa’yo
Siguro dahil kahit gaano kakumplikado
Mas pinipili pa rin kitang mahalin nang totoo
Kahit ilang beses tayong sinusubok
Ang sagot palagi: ikaw at ikaw pa rin ang napupuntahan ko.

Chorus
Kahit madalas ikaw ang may toyo, may tampo, may selos pa minsan
Ok lang ’yon, mahal, tanggap ko, kasama sa pagmamahalan
At kahit may isang libong dahilan para ka iwanan
May isang dahilan para ka ipaglaban—
At ’yon ang pinakamatibay na salita:
Mahal kita.

Bridge
Kung isang libong dahilan ang humarang
May isang salita lang na lalaban
Isang salita lang na hindi matitinag:
“Mahal kita”—’yan ang lakas ko, ’yan ang panangga
Kaya kahit san tayo makarating
Pangako, ikaw pa rin hanggang sa aking huling pag-ibig.

Final Chorus
Kahit madalas may away, may luha, may tampuhan
Hindi natitinag ang pusong nagmamahal nang tapat
At kahit may isang libong dahilan para ka bitawan
May isang dahilan na mas malakas—
Ikaw.
Ikaw ang minahal ko noon
At hanggang sa may bukas—
“Mahal ko” ang tawag ko sa’yo.